Tag Archives: distributiecentrum

Minder werkdruk voor betere kwaliteit: vakbondsleden uit Chili en Nederland werken samen voor verlaging werkdruk binnen de supermarkten

FNV_in_actie(Lidl,Chili-2)(22 juni 2015) Sinds 3 jaar is de Lidl kadergroep van FNV actief in een internationaal uitwisselingsproject met collega vakbondsleden uit de supermarktsector in Chili; een project mede-gefaciliteerd door TIE-Netherlands. Binnen het project wordt gezamenlijk de werkdruk in de supermarktketens van Lidl Nederland en Walmart Chili in kaart gebracht en aan verbeteringen gewerkt. In de week van 1 juni was hiervoor een delegatie vanuit Walmart Chili op bezoek in Nederland. Een verslag. Lees verder

Krachtenbundeling en acties voor een nieuwe en betere supermarkt-cao

ik steun supermarktpersoneel- FNVBG(25 april 2014 – update 181101) Sinds 1 april vorig jaar is de cao voor het supermarktpersoneel (winkels en dc´s) niet meer verlengd. De werkgevers houden dat tegen volgens FNV Bondgenoten. De bond steunt de recente werkonderbrekingen en blokkadeacties van chauffeurs van DC´s in het noorden van het land. En is betrokken bij een petitie aan de leiding van Lidl en een brief aan de leiding van Albert Heijn en Aldi. Het geduld lijkt op te raken, de verschillende personeelsgeledingen gaan nauwer samenwerken en meer actie volgt ongetwijfeld… Lees verder

Uitwisseling in supermarktsector: “Minder werken, meer verdienen!” (dmv ‘productiemapping’)

(17 oktober 2013) TIE-Netherlands faciliteert sinds anderhalf jaar een uitwisselingsproject tussen kaderleden van de Autonome Federatie van Vakbonden van WalMart Chili en leden van de LIDL kadergroep van FNV Bondgenoten. Het is een sectorale uitwisseling waarbij vakbondsactivisten uit beiden landen ervaringen uitwisselen over het organiseren in de supermarkten en distributiecentra (DC). Lees verder

Prijs voor Albert Heijn en Tempo Team wegens opjaag- en intimidatiebeleid

(22 januari 2013) Poolse uitzendkrachten reikten op 21 januari de “Platina Plof-Pool” uit aan Albert Heijn en uitzendbureau Tempo Team. Ze zijn werkzaam in AH’s Distributiecentrum Zwolle en vinden dat ze slecht worden behandeld. Ze eisen betere werk- en woonomstandigheden.

(door Rob Bleijerveld)

Albert Heijn en uitzendbureau Tempo Team kregen op 21 januari in Zwolle de Platina Plof-Pool uitgereikt. Volgens een groep Poolse uitzendkrachten die werkzaam is in het distributiecentrum Zwolle hebben ze die ‘Oscar’ dubbel en dwars verdiend. De Polen voelen zich namelijk opgejaagd en geïntimideerd. Ze werken tegen lage instroom-lonen, worden na een jaar weggestuurd om daarna weer tegen de laagste lonen terug te keren. Ze betalen hoge huren voor hun gezamenlijke huisvesting, en worden continu bedreigd met boetes en ontslag. Honderden Poolse distributiewerkers hebben een onzeker contract (tijdelijk of op uitzendbasis). Ze worden ook ongelijk behandeld: voor werken op zondag krijgen ze geen toeslag uitbetaald.

“Wij werken graag hard. Maar we zijn het zat om als tweederangswerkers te worden behandeld. Wij zijn mensen, geen batterijkippen!,” aldus één van de ongeveer 30 actievoerders. Ron Meyer van FNV Bondgenoten vult aan: “Dit is het andere gezicht van Albert Heijn. De rauwe werkelijkheid van duizenden distributiewerkers staat in schril contrast met het sprookjesachtige imago van de nationale troetel-supermarkt.” De Poolse distributiewerkers van Albert Heijn eisen betere werk- en woonomstandigheden.

Reactie AH

Supermarktketen Albert Heijn laat weten dat de klachten van de Polen serieus neemt. Het zegt toe samen met uitzendburo Tempo Team de klachten te gaan onderzoeken. “Als een klacht gegrond is, dan zoeken we naar een oplossing. Ook willen we voorkomen dat er onderscheid wordt gemaakt tussen onze eigen medewerkers en uitzendkrachten uit Polen,” aldus een woordvoerster Anoesjka Aspeslagh van Albert Heijn. Ze benadrukte dat Albert Heijn de uitkomsten van het FNV-onderzoek niet herkent. Aspeslagh: “Wij bemerken geen brede onzekerheid over werkzekerheid of inkomen. Het percentage uitzendkrachten ligt lager dan 50%.” Ze benadrukte ook dat AH de intentie heeft uitgesproken om het percentage uitzendkrachten in de DC’s terug te brengen.

Bondgenoten liet van haar kant weten, dat er meer acties zullen volgen als er volgende week maandag geen bevredigende oplossing is gevonden.

platina-plof-pool

‘Het andere Gezicht van Albert Heijn’

FNV Bondgenoten steunt de Poolse uitzendkrachten bij de DC’s van Albert Heijn. Die steun is onderdeel van de ‘Het andere Gezicht van Albert Heijn’-campagne voor een beter personeelsbeleid bij de super. Onder dezelfde titel verscheen er al een Youtube-filmpje dat de arbeidsomstandigheden in de distributiecentra van Albert Heijn aan de kaak stelt. Het is een parodie op de tv-commercials met de vrolijke filiaalchef van Albert Heijn en de blije klanten.

Expertmeeting

Op 22 januari organiseerden FNV Bondgenoten samen met de Amerikaanse vakbond UFCW onder dezelfde titel een expertmeeting over de rol van Ahold/Albert Heijn met betrekking tot duurzaamheid in mensen en middelen. Onderwerpen die daar ter sprake komen zijn de toenemende onzekerheid op de werkvloer, het veranderende straatbeeld door de strategie van Albert Heijn, de lage lonen in de detailhandel en ‘eerlijk’ voedsel. Tijdens de expertmeeting werd het rapport ‘Het andere gezicht van Albert Heijn’ gepresenteerd.

AH-woordvoerder Aspeslagh zei verbaasd te zijn over deze bijeenkomst “omdat we momenteel juist goed en constructief met elkaar in gesprek zijn over de nieuwe cao, waarbinnen we afspraken maken over werkzekerheid en werkgelegenheid. We blijven de komende jaren investeren in onze medewerkers en hun ontwikkeling in de distributiecentra en daarvan is FNV op de hoogte.”

‘Veramerikanisering’ van Ahold

Het andere gezicht van Ahold en Albert Heijn – het gezicht dat de consument niet te zien krijgt – is het invoeren in Nederland van Amerikaanse normen ten aanzien van werk, zekerheid en vakbondsvrijheid. Dat staat in schril contrast met het imago van maatschappelijk verantwoord ondernemen dat het concern  hier heeft. In Nederland krijgen de vakbonden steeds meer te maken met tegenwerking en de supermarktwerkers met intimidatie. Het personeelsbeleid van Albert Heijn in toenemende mate uit van (personeels)kostenreductie en de uitholling van vakmanschap, werk en zekerheid.

Ahold-woordvoerder Jochem van de Laarschot zegt dat het concern zich niet herkent in deze kritiek. “Het zijn beschuldigingen die niet zijn gebaseerd op feiten. Bijna tachtigduizend medewerkers van Ahold USA zijn vertegenwoordigd door vakbonden en dertigduizend Giant Carlisle-medewerkers hebben gekozen voor rechtstreeks contact met de vakbond. Beide keuzes respecteren wij, en we hopen dat de vakbonden dat ook doen,” aldus van de Laarschot.

Meer lezen:
– “Omzet Ahold stijgt in 2012 met ruim twee miljard euro,” NRC, 17 januari 2013.
– “FNV: supermarktketens schenden cao en intimideren werknemers,” Supermacht, 6 januari 2013.
– “FNV start ‘kerstcampagne’ tegen AH-dc’s,” Levensmiddelenkrant, 20 december 2012.
– “Albert Heijn krijgt Respect-cheque van distributiewerkers,” FNV Bondgenoten, 19 december 2012. 
– “De FNV wil gewoon goed werk voor iedereen,” Brandbrief van FNV Bondgenoten, FNV Bouw en Abvakabo FNV
aan minister Asscher van SZW, 11 december 2012.
– “De FNV en arbeidsmigratie uit Midden- en Oost-Europa – Voorwaarden voor vrij verkeer: meer en betere bescherming van werknemers, en stevige maatregelen tegen oneerlijke concurrentie,” Nota FNV, 10 november 2011.
– “Winkelpersoneel en distributiewerkers komen op voor zichzelf,” Supermacht, 13 juli 2012(.
– “Albert Heijn traineert cao-afspraak en komt ermee weg bij de rechter,” Supermacht, 16 mei 2012.
– “Reorganisatie- en bezuinigingsdrang Albert Heijn stuit (weer) op verzet distributie-medewerkers (+),” Supermacht, 20 december 2010.

Andere media:
–  Distributiewerkers Nu.
–  Video/fotos 1
– “Video: Het andere gezicht van Albert Heijn” (YouTube, 19 december 2013).
–  Fotos 2
– “Audio -BNR’s verslaggever Laurens Boven in gesprek met Ron Meijer van FNV Bondgenoten” (BNR, 22 januari 2013).
– “Audio – ‘Er zit een rauwe werkelijkheid achter ‘troetelsupermarkt’ AH’” (NOS, 22 januari 2013).

Bronnen:
– “Poolse uitzendkrachten in actie bij Albert Heijn,” 21 januari 2013.
– “AH krijgt ‘Platina Plof-Pool’ van Pools dc-personeel,” Logitiek NL, 21 januari 2013.
– “Actie bij AH distributiecentrum Zwolle,” RTV Oost, 21 januari 2013.
– Rapport bij expertmeeting: “Het andere gezicht van Albert Heijn – Feiten en achtergronden in de distributiecentra van Albert Heijn in Nederland“, FNV, 18 januari 2013.
– “FNV Bondgenoten en UFCW organiseren een expertmeeting over ‘De vele gezichten van Ahold’,” FNV Bondgenoten, 18 januari 2013.
– “Bonden waarschuwen voor ‘vele gezichten Ahold’,” Levensmiddelenkrant, 18 januari 2013.

(verkorte weblink: https://supermacht.nl/?p=552)

6. Appels uit Afrika, peren uit Peru

(Vertaling en bewerking: Anneke Fongers  – 12 maart 2007)

Voedselkilometers en klimaatverandering

Ondanks de kreet “voedsel uit eigen streek”, de tegenwoordig in supermarkten populaire uitdrukking, tref je er zelden in eigen omgeving geproduceerd voedsel aan. Zelfs als dit wel op het etiket staat, is het waarschijnlijk dat het product het hele land is rondgezworven alvorens in de supermarkt, het dichtst bij de plaats van herkomst, te belanden.

Dit komt doordat supermarkten zijn ingesteld op centrale distributie en omdat winkels domweg niet de infrastructuur hebben die nodig is om plaatselijk zowel de in- als de verkoop te regelen. Industrieel geproduceerde voedingsmiddelen hebben extreem lange afstanden afgelegd, voordat ze in de schappen terecht komen.

Een traditionele lunch op zondag kan al gauw zo’n 37.500 km hebben afgelegd als er in de winkelwagen ook een kip uit Thailand en verse groenten uit Afrika liggen. In een onlangs verschenen rapport van Sustain, genaamd “Eating Oil” viel de trend van supermarkten op, producten uit verre landen te kopen, terwijl die best in GB hadden kunnen worden geproduceerd. Tussen 1978 en 1999 is het jaarlijks aantal afgelegde voedsel-kilometers in GB met 50% gestegen.
.
Kippen uit Thailand:                      16.036 km per schip
Pronkbonen uit Zambia:                 7.370 km per vliegtuig
Wortelen uit Spanje:                       1.500 km per vrachtauto
Peultjes uit Zimbabwe:                   7.700 km per vliegtuig
Aardappels uit Italië:                      2.281 km per vrachtauto
Spruitjes uit GB:                                 187 km per vrachtauto
.
Transport van geïmporteerde
producten van aankomsthaven
naar distributiecentrum:                    937 km
Transport van distributiecentra
naar supermarkt:                                 540 km
.
Totaal:                                               39.351 km

Door producten van het seizoen te kiezen en deze bij de plaatselijke boer te kopen, kan echter de totale afstand terugbrengen tot 564 km, dat is 1/66e van de afstand in bovenstaand voorbeeld.


Bron
: Eating Oil: Food in a changing climate (2001), gepubliceerd door Sustain.

Het goedkoop-voedselbeleid van de supermarkten is nadelig voor de plaatselijke producenten, omdat ze niet kunnen concurreren met productie in lage-lonen landen. Ook brengt het vervoer over lange afstanden veel vervuiling teweeg, zijn buitenissige verpakkingen nodig en is het gebruik van chemische conserveermiddelen noodzakelijk. Ook zijn er grote hoeveelheden fossiele brandstoffen voor nodig (kerosine en diesel), wat aanzienlijk (en onnodig) bijdraagt aan klimaatsverandering [1]. Bij het transport van levende dieren moet ook strenger gecontroleerd worden op het welzijn en ziekten van de dieren.

Het Trans Europees Netwerk (TEN) is een omvangrijk infrastructureel weg- en spoorweg project, gesubsidieerd door de EU, dat de export van goedkoop voedsel en fabrieksproducten uit Oost-Europa behoorlijk vergemakkelijkt. De Britse regering werkt de voedselkilometers ook in de hand: kunstmatig lage brandstofprijzen, vooral belastingvrije kerosine, maken dat wij voedsel importeren dat we gemakkelijk zelf hadden kunnen produceren.

Volgens cijfers van de DEFRA kan GB voor 62,5% in de eigen voedselbehoefte voorzien (dat was in 1991 75% [2]). Het vervoer door de lucht in GB (Im- en export) groeit 7% per jaar en naar verwachting stijgt dit tot 2010 tot 7,5% per jaar [3]. Het vervoer van voedsel over lange afstanden leidt tot krankzinnige toestanden zoals in 1997, toen 126 miljoen liter verse melk werd geïmporteerd en 270 miljoen werd geëxporteerd [4].

Bovendien heeft de sluiting van kleine abattoirs, als gevolg van te stringente  interpretatie van internationale gezondheid en veiligheidsregels door de Britse regering, lange transporten van levende dieren in de hand gewerkt. Terwijl de omstandigheden in abattoirs zijn verbeterd, hebben deze regels sluiting van veel kleine zelfstandige abattoirs tot gevolg gehad omdat de verbeteringen te duur gevonden worden.

Transporten over 300-700 km voor het slachten van dieren, zijn tegenwoordig heel gewoon. De gemiddelde afstand van boerderij tot abattoir wordt geschat op 150 km [5]. Supermarkten verkopen ook regelmatig “Scotch beef” en “Welsh lamb” voor luxe prijzen, ook al zijn de dieren alleen maar door Schotland en Wales heen getransporteerd en hebben zedaar hooguit twee weken in de wei gelopen [6].

Om deze reden leveren supermarkten geen verse producten van het seizoen, waaraan volgens onderzoek van de Friends of the Earth 84% van de klanten wel voorkeur geeft [7]. Uit een ander onderzoek bleek dat midden in het appelseizoen in GB minder dan de helft van de appels in de vier grootste supermarkten uit eigen land afkomstig was [8].

Welke zorgen supermarkten dan ook beweren te hebben over voedselkilometers en klimaatverandering, ze zijn niet geloofwaardig nu niet alleen Sainsbury maar ook Tesco airmiles van British Airways aanbiedt aan zijn vaste klanten [9].

Inpakken, mevrouw?

Een derde van de 25 miljoen ton afval die in 1997 in GB werd geproduceerd, bestond uit verpakkingen. De verpakkingsindustrie is goed voor 5% van het totale energieverbruik in GB en veroorzaakt aanzienlijke vervuiling. Bovendien legt het weggegooide verpakkingsmateriaal een groot beslag op de afvalbergenbuiten de stad.Momenteel wordt maar 5% van verpakkingsmateriaal hergebruikt.

De gemiddelde huishouding geeft 470 pond per jaar uit aan verpakkingen, dat is bijna een zesde van wat aan voedsel wordt besteed [10]. Weggooiverpakkingen worden gesubsidieerd: de kosten van inzameling, afvalbergen en vervuiling komen voor rekening van de belastingbetaler. Supermarkten hebben zich hevig verzet tegen invoeren van statiegeld; ze vinden het te arbeidsintensief en weigeren er ruimte voor vrij te maken [11]

Voordat levensmiddelen bij de supermarkten worden aangeleverd, zijn ze eerst met vrachtwagens van leveranciers of van de supermarktketen vervoerd naar een van de regionale distributiecentra. Producten worden snel, precies op tijd geleverd aan de supermarkt, zodra deze ze nodig heeft (het zogenaamde ‘Just in Time’-aanbodsysteem) . Volgens het “Eating Oil”-rapport nemen  voedseltransporten 40% van het totale vrachtverkeer in GB voor hun rekening.

Omdat opslag duur is, hebben supermarkten boeren en fabrikanten ertoe overgehaald de productenvoor hen op te slaan en komen enorme koelwagens dagelijks een paar pallets met producten bij hen ophalen. Op deze manier worden dit pakhuizen op wielen.

Supermarkten beweren dat een meer gecentraliseerd systeem tot efficiënter transport leidt, met minder vrachtauto’s voor hun bevoorrading. Maar ze hebben het er niet over dat vrachtauto’s die producten van de boer vervoeren eerst naar de regionale distributie centra (RDC) moeten rijden. Steeds meer en meer supermarkten laten de boeren zelf hun producten naar het RDC brengen, en jagen hen hiermee opnieuw op kosten.

Evenals veel winkeliers en voedselverwerkers blijven de grote landbouwbedrijven diepvriezers en koelmateriaal gebruiken, waarbij enorme hoeveelheden chemicaliën – CFK’s en HFK’s – worden gebruikt. Koelsystemen gebruiken ook zeer veel electriciteit en dragen zo bij aan het verbruik van fossiele brandstoffen en het opwarmen van de aarde.

Dit is niet alleen schadelijk voor het milieu, maar de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen maakt GB kwetsbaar voor voedsel- en oliecrises.

Noten:
[1] Het verbruik van 1 liter vliegtuigbrandstof levert 2,5 kg CO2 op in de atmosfeer. Bij diesel is dat 2,7 kg CO2.
[2] Zie de website van het
Department for Environment, Food and Rural Affairs (Defra).
[3] “Stopping the Great Food Swap,” door Caroline Lucas (2001).
[4] Zie noot 3.
[5] From farm to plate – a sick industry,” The Guardian Special, 28 februari 2001.
[6] “Sins of the Superstores Visited on Us,” door George Monbiot in The Guardian van 1 maart 2001.
[7] NOP Omnibus voerde het opinieonderzoek uit van 8 tot 10 november 2002. Zie daarvoor: “New poll shows that public back farmers vs farmers,” persbericht van Friends of the Earth UK van 18 november 2002.
[8] “British Apples for Sale,”
Friends of the Earth UK media briefing van november 2002.
[9] “Sainsbury loses out to Tesco in Air Miles loyalty card deal,” Just Food van 11 januari 2002 en “Tesco offers air miles,” door BBC News van 15 maart 2002.
[10] Zie noot 5.
[11] “From Market to Hypermarket,” door T.
Lang  en H. Raven in The Ecologist Vol. 24 No. 4 juli/augustus 1994.