Category Archives: Anders

SuperWijzer App, voor bewuster kiezen in de supermarkt

(14 mei 2012) Met de SuperWijzer App van Varkens on Nood en Greenpeace kun je van 15000 vlees(vervangers), eieren en zuivel nagaan hoe het staat met dierenwelzijn, klimaatverandering, gevolgen voor natuur en milieu, en schadelijke stoffen.

Op 7 mei presenteerden Stichting Varkens in Nood en Greenpeace de gratis SuperWijzer smartphone-app om “meer bewust” te kiezen in de supermarkt.

superwijzer
Door het scannen van de barcode met de SuperWijzer zie je wat er bekend is over de productie en inhoud van het product. Daarvoor wordt een database gebruikt met wetenschappelijk onderbouwde kennis over diervriendelijkheid, gevolgen voor natuur en milieu, aanwezigheid van schadelijke stoffen en de invloed op het klimaat. Circa 15.000 producten in 24 supermarkten zijn door deskundigen beoordeeld.

Volgens de makers kan de consument met de app meteen een “groene keuze” maken in de supermarkt. Of thuis, na aankoop van een willekeurig product, controleren of het een verstandige keuze was en of er betere alternatieven zijn. “Eenvoudiger kan bijna niet! SuperWijzer geeft de macht terug aan de consument: Natuurlijk kun je kiezen!,” aldus Varkens in Nood.
Ook kun je als consument zien wat je van het product vindt door per beoordelingsonderdeel aan te geven waar jij de grens trekt.

De huidige wirwar van keurmerken, labels en misleidende plaatjes op producten in de supermarkt doet soms duizelen. “SuperWijzer geeft consumenten de macht met hun koopgedrag de wereld en het leven van productiedieren te verbeteren”, stelt Hans Baaij, directeur van Varkens in Nood.
Suzanne Kröger, campagneleider bij Greenpeacezegt: “SuperWijzer biedt perfect inzicht in hoe onze consumptie bijdraagt aan de opwarming van de aarde en verwoesting van het Amazone-woud.”

De app is gratis te downloaden op www.superwijzer.com.

Bronnen:
– “SuperWijzer, natuurlijk kun je kiezen!,” Varkens in Nood
– “De SuperWijzer
– “SuperWijzer biedt in super ‘verantwoorde keuze’,” Levensmiddelenkrant, 7 mei 2012
– “Varkens in Nood en Greenpeace lanceren app SuperWijzer,” FoodHolland, 7 mei 2012

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=506)

Betalen met cash in supermarkten in 2014 bijna niet meer mogelijk

(27 februari 2012) Het aantal ‘pin alleen’-kassa’s in supermarkten neemt toe, evenals het aantal winkels waar je niet meer met cash terecht kunt voor je boodschappen. In 2014 zal het moeilijk zijn om nog levensmiddelen te kopen zonder krediet- of chipkaart. Banken en supermarktconcerns willen kosten drukken en veel bedrijfsprocessen worden steeds meer beheerd via de computer. Toch wil een kwart van de klanten met cash geld blijven betalen.

(door Rob Bleijerveld)

Volgens de belangenbehartiger van winkeliers, Detailhandel Nederland, zullen de ‘pin alleen’-kassa’s binnen twee tot drie jaar ver in de meerderheid zijn in de supermarkten. Woordvoerder Henk Kok denkt dat betalen met cash geld dan eerder uitzondering zal zijn dan regel. En dat de meerderheid van de klanten daar geen problemen mee zal hebben.

Supermarktbedrijven zetten in op elektronisch afrekenen vanwege hun behoefte aan veiligheid, efficiency, klantvriendelijkheid en kostenbesparing. Door het toenemende aantal gewapende en gewelddadige overvallen besloten sommige supermarktbedrijven in het land om zelfs per direkt de cash-automaten in te ruilen.

Toch zijn het met name de gezamenlijke banken die een groot belang hebben bij betalen per pin of chip. Dat levert enorme kostenbespringen op en het geld staat langer op hun rekeniing zodat ze meer rente kunnen rekenen. Ze voeren al enkele jaren campagnes gericht op de consument en het winkelbedrijf om het elektronisch betalen aantrekkelijker te maken [1]. En het lijkt te werken. Volgens Currence Certificering & Toezicht [2] nam het totaal aantal pintransacties het afgelopen jaar toe ten opzichte van 2010 [3]. Volgens Deloitte was de groei het grootst bij supermarkten. Van alle pintransacties vond ruim 35% plaats in de supermarkt.

Wat wil de klant?

Een op de zes consumenten rekent de dagelijkse boodschappen altijd contant af. Ongeveer 28% van de klanten is niet bereid om steeds met de chip te betalen. Deze groep rekent kleine bedragen wel cash af, maar gebruikt de pinpas of kredietkaart alleen voor hogere bestedingen. Het aantal consumenten dat altijd elektronisch betaalt, neemt jaarlijks toe (is nu 67%).

Volgens Deloitte zegt bijna een kwart van de supermarktklanten (zo’n 23%) van winkel te zullen veranderen wanneer de eigen supermarkt geen contanten meer accepteert. Woordvoerder Op Heij van de branchegroep Retail van Deloitte zei vorig jaar dat geen enkele supermarktketen als enige helemaal zou overstappen. (Inmiddels lijkt dat te zijn veranderd door de recente golf van overvallen). De supermarktbedrijven zullen de overstap naar een geheel elektronisch betaalsysteem pas maken als er “branche-brede afspraken” zijn over een gezamenlijke en gelijktijdige invoering. Hiermee zou de sector meteen ook een efficiëntieslag maken.

Op Heij van Deloitte gaat ervan uit dat betalingen met pin, chip en kredietkaart in toenemende mate gestimuleerd zullen worden totdat er afspraken tussen de supers zijn gemaakt. Dat kan door bijvoorbeeld nog slechts maar één cash-kassa open te houden, zodat de pinnende klant minder lang hoeft te wachten.

De Consumentenbond hield in 2009 overigens een onderzoek onder haar leden over de vraag wat ze vinden van het plan van het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel om in supermarkten contant geld te gaan weren [4]

Voor- en nadelen

Het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL) en anderen gaven aan wat ze zien als de voor- en nadelen van elektronisch betalen. Een paar voordelen op een rijtje: minder kans op overvallen en diefstal omdat er minder of geen geld in kas is; altijd gepast betalen en geen fouten meer met wisselgeld; overzichtelijkere en goedkoper te beheren geldstroom; minder lange wachttijden bij de kassa; onnodig om eerst geld uit een automaat te halen; het past in het streven van moderne bedrijven om alle goederen- en geldstromen elektronisch volgbaar te maken [5].

Nadelen die worden genoemd zijn: een pinpas kost geld; niet iedereen kan of wil pinnen; door te pinnen is de kans groter dat je teveel uitgeeft; er kan worden gefraudeerd met pinpassen en chipkaarten [6]; computerservers gaan regelmatig op tilt en dan ligt het betalingssysteem plat.

Het CBL vindt dat er oplossingen moeten komen voor hen die niet willen of kunnen pinnen. Het gaat dan met name om ouderen, mensen met een fysieke beperking, zij die hun uitgaven nauwkeurig onder controle willen houden, jonge kinderen en anderen die niet rechtstreeks vanaf hun rekening kunnen betalen.
Er wordt in dat verband ondermeer gedacht aan “de vingerafdruktechniek” voor ouderen en “prepaidkaarten” voor kinderen.

Daarnaast zullen er ook mensen zijn die chip- en bio-ID methodes afwijzen en het gebruik ervan zoveel ontlopen, bijvoorbeeld omdat ze – terecht – sceptisch zijn over de vermeende veiligheid van de systemen (denk aan toegang tot gegevens en misbruik door hackers, overheden of bedrijven).

Bronnen:
– “Super schrapt cash,” Spitsnieuws,” 24 februari 2012.
– “Opnieuw pinrecords in 2011,” Blikopnieuws, 9 februari 2012.
– “Deloitte: 67% van de consumenten pint in supermarkt,” Consultancy.nl, 1 september 2011.
– “In 2014 alleen nog pinnen in supermarkt,” RTL, 6 juni 2009.

Meer lezen:
– “Op weg naar een cashloze supermarktbranche 2014,” rapport van de St. Bevordering efficient betalen, 28 mei 2009.
– “Currence biedt de volgende diensten aan“.
– “Consumentenonderzoek 2011 – Rapport over de ontwikkelingen in het consumentengedrag,” Deloitte, september 2011.

Noten:
[1] Zie daarvoor “Een overzicht van de laatste campagnes van PIN“.  
[2] Currence (of: Currence Certificering & Toezicht) is op 1 januari 2005 opgericht op initiatief van acht Nederlandse banken (ING, ABN Amro, Rabobank, Fortis, SNS Bank, Friesland Bank, Van Lanschot Bankiers en BNG). Het faciliteert marktwerking en transparantie met behoud van de kwaliteit en veiligheid van het betalingsverkeer in Nederland. Currence voert de volgende betaalproducten: PIN, Chipknip, Acceptgiro, Incasso/Machtigen en iDEAL (Zie: “De organisatie Currence“).
[3] Inmiddels kan er niet meer gepind worden met kaarten met magneetstrips. Pinnen gaat nu per chipkaart.  PIN staat voor “Persoonlijk Identificatie Nummer.” (Zie: “PIN houdt na ruim 20 jaar op te bestaan,” 31 dec 2011.
[4] “Alleen nog pinnen in de supermarkt?,” onderzoek onder leden van de Consumentenbond, 18 augustus 2009.
  [5] Zie bijvoorbeeld “Help, mijn computer zit vol,” Nu Zakelijk, 16 februari 2011 en “Sturing aankoopgedrag supermarkten door indeling, technologie en onderzoek naar hersenwerking,” Supermacht, 18 januari 2009.
[6] Voor voorbeelden, zie: “Goedkoop apparaat leest zonder probleem ID-gegevens van RIFD credit card“, Supermacht, 31 augustus 2008, “Vandals hack checkout terminals at California supermarkets,” SC Magazine, 8 december 2011 en “C1000 site gehacked UPDATE: opgelost“.

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=489)  

Betalen met cash in supermarkten in 2014 bijna niet meer mogelijk

Het aantal ‘pin alleen’-kassa’s in supermarkten neemt toe, evenals het aantal winkels waar je niet meer met cash terecht kunt voor je boodschappen. In 2014 zal het moeilijk zijn om nog levensmiddelen te kopen zonder krediet- of chipkaart. Banken en supermarktconcerns willen kosten drukken en veel bedrijfsprocessen worden steeds meer beheerd via de computer. Toch wil een kwart van de klanten met cash geld blijven betalen.

Volgens de belangenbehartiger van winkeliers, Detailhandel Nederland, zullen de ‘pin alleen’-kassa’s binnen twee tot drie jaar ver in de meerderheid zijn in de supermarkten. Woordvoerder Henk Kok denkt dat betalen met cash geld dan eerder uitzondering zal zijn dan regel. En dat de meerderheid van de klanten daar geen problemen mee zal hebben.

Supermarktbedrijven zetten in op elektronisch afrekenen vanwege hun behoefte aan veiligheid, efficiency, klantvriendelijkheid en kostenbesparing. Door het toenemende aantal gewapende en gewelddadige overvallen besloten sommige supermarktbedrijven in het land om zelfs per direkt de cash-automaten in te ruilen.

Toch zijn het met name de gezamenlijke banken die een groot belang hebben bij betalen per pin of chip. Dat levert enorme kostenbespringen op en het geld staat langer op hun rekeniing zodat ze meer rente kunnen rekenen. Ze voeren al enkele jaren campagnes gericht op de consument en het winkelbedrijf om het elektronisch betalen aantrekkelijker te maken [1]. En het lijkt te werken. Volgens Currence Certificering & Toezicht [2] nam het totaal aantal pintransacties het afgelopen jaar toe ten opzichte van 2010 [3]. Volgens Deloitte was de groei het grootst bij supermarkten. Van alle pintransacties vond ruim 35% plaats in de supermarkt.

Wat wil de klant?

Een op de zes consumenten rekent de dagelijkse boodschappen altijd contant af. Ongeveer 28% van de klanten is niet bereid om steeds met de chip te betalen. Deze groep rekent kleine bedragen wel cash af, maar gebruikt de pinpas of kredietkaart alleen voor hogere bestedingen. Het aantal consumenten dat altijd elektronisch betaalt, neemt jaarlijks toe (is nu 67%).

Volgens Deloitte zegt bijna een kwart van de supermarktklanten (zo’n 23%) van winkel te zullen veranderen wanneer de eigen supermarkt geen contanten meer accepteert. Woordvoerder Op Heij van de branchegroep Retail van Deloitte zei vorig jaar dat geen enkele supermarktketen als enige helemaal zou overstappen. (Inmiddels lijkt dat te zijn veranderd door de recente golf van overvallen). De supermarktbedrijven zullen de overstap naar een geheel elektronisch betaalsysteem pas maken als er “branche-brede afspraken” zijn over een gezamenlijke en gelijktijdige invoering. Hiermee zou de sector meteen ook een efficiëntieslag maken.

p Heij van Deloitte gaat ervan uit dat betalingen met pin, chip en kredietkaart in toenemende mate gestimuleerd zullen worden totdat er afspraken tussen de supers zijn gemaakt. Dat kan door bijvoorbeeld nog slechts maar één cash-kassa open te houden, zodat de pinnende klant minder lang hoeft te wachten.

Voor- en nadelen

Het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL) en anderen gaven aan wat ze zien als de voor- en nadelen van elektronisch betalen. Een paar voordelen op een rijtje: minder kans op overvallen en diefstal omdat er minder of geen geld in kas is; altijd gepast betalen en geen fouten meer met wisselgeld; overzichtelijkere en goedkoper te beheren geldstroom; minder lange wachttijden bij de kassa; onnodig om eerst geld uit een automaat te halen; het past in het streven van moderne bedrijven om alle goederen- en geldstromen elektronisch volgbaar te maken [4].

Nadelen die worden genoemd zijn: een pinpas kost geld; niet iedereen kan of wil pinnen; door te pinnen is de kans groter dat je teveel uitgeeft; er kan worden gefraudeerd met pinpassen en chipkaarten [5]; computerservers gaan regelmatig op tilt en dan ligt het betalingssysteem plat.

Het CBL vindt dat er oplossingen moeten komen voor hen die niet willen of kunnen pinnen. Het gaat dan met name om ouderen, mensen met een fysieke beperking, zij die hun uitgaven nauwkeurig onder controle willen houden, jonge kinderen en anderen die niet rechtstreeks vanaf hun rekening kunnen betalen.
Er wordt in dat verband ondermeer gedacht aan “de vingerafdruktechniek” voor ouderen en “prepaidkaarten” voor kinderen.

Daarnaast zullen er ook mensen zijn die chip- en bio-ID methodes afwijzen en het gebruik ervan zoveel ontlopen, bijvoorbeeld omdat ze – terecht – sceptisch zijn over de vermeende veiligheid van de systemen (denk aan toegang tot gegevens en misbruik door hackers, overheden of bedrijven).

De Consumentenbond hield in 2009 een onderzoek onder haar leden over de vraag wat ze vinden van het plan van het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel om in supermarkten contant geld te gaan weren [6]

Bronnen:
– “Super schrapt cash,” Spitsnieuws, 24 februari 2012 (http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2012/02/super-schrapt-cash).
– “Opnieuw pinrecords in 2011,” Blikopnieuws, 9 februari 2012 (http://www.blikopnieuws.nl/bericht/140547/Opnieuw_pinrecords_in_2011.html).
– “Deloitte: 67% van de consumenten pint in supermarkt,” Consultancy.nl, 1 september 2011 (http://www.consultancy.nl/nieuws/deloitte-67-consumenten-gebruikt-pinpas-of-creditcard-in-supermarkt).
– “In 2014 alleen nog pinnen in supermarkt,” RTL, 6 juni 2009 (http://www.rtl.nl/%28/actueel/rtlnieuws/binnenland/%29/components/actueel/rtlnieuws/2009/06_juni/11/binnenland/0611_0630_cash_uit_supermarkt_pinnen.xml).

Meer lezen:
– “Op weg naar een cashloze supermarktbranche 2014,” rapport van de St. Bevordering efficient betalen, 28 mei 2009 (http://www.efficientbetalen.nl/websites/efficientbetalen/docs/Rapport_SBEB_def_printable.pdf).
– “Currence biedt de volgende diensten aan” (http://www.currence.nl/nl-NL/OverCurrence/Diensten/Pages/Diensten.aspx).
– “Consumentenonderzoek 2011 – Rapport over de ontwikkelingen in het consumentengedrag,” Deloitte, september 2011 (http://www.deloitte.com/assets/Dcom-Netherlands/Local%20Assets/Documents/NL/Branches/Consumentenmarkt/nl_nl_cb_consumentenonderzoek_2011.pdf).

Noten:
[1] Zie daarvoor “Een overzicht van de laatste campagnes van PIN” (http://www.pin.nl/nl-NL/Consument/Campagnes/Pages/default.aspx).
[2] Currence (of: Currence Certificering & Toezicht) is op 1 januari 2005 opgericht op initiatief van acht Nederlandse banken (ING, ABN Amro, Rabobank, Fortis, SNS Bank, Friesland Bank, Van Lanschot Bankiers en BNG). Het faciliteert marktwerking en transparantie met behoud van de kwaliteit en veiligheid van het betalingsverkeer in Nederland. Currence voert de volgende betaalproducten: PIN, Chipknip, Acceptgiro, Incasso/Machtigen en iDEAL (Zie: “De organisatie Currence” (http://www.currence.nl/nl-NL/OverCurrence/deorganisatie/Pages/De%20Organisatie.aspx)).
[3] Inmiddels kan er niet meer gepind worden met kaarten met magneetstrips. Pinnen gaat nu per chipkaart.  PIN staat voor “Persoonlijk Identificatie Nummer.” (Zie: “PIN houdt na ruim 20 jaar op te bestaan,” 31 dec 2011 (http://www.telegraaf.nl/dft/11220355/__PIN_houdt__op_te_bestaan__.html).
[4] Zie bijvoorbeeld “Help, mijn computer zit vol,” Nu Zakelijk, 16 februari 2011 (http://www.nuzakelijk.nl/column-walther-ploos-van-amstel/2448034/help-mijn-computer-zit.html) en “Sturing aankoopgedrag supermarkten door indeling, technologie en onderzoek naar hersenwerking, Supermacht, 18 januari 2009 (
https://supermacht.nl/negatieve-effecten-othermenu-33/22-prijzenslag/200-sturing-aankoopgedrag-supermarkten-door-indeling-technologie-en-onderzoek-naar-hersenwerking).
[5] Voor voorbeelden, zie: “Goedkoop apparaat leest zonder probleem ID-gegevens van RIFD credit card, Supermacht, 31 augustus 2008 (https://supermacht.nl/films-expos-topmenu-59/38-films-expos/182-goedkoop-apparaat-leest-zonder-probleem-id-gegevens-van-rifd-credit-card), “Vandals hack checkout terminals at California supermarkets,” SC Magazine, 8 december 2011 (http://www.scmagazine.com/vandals-hack-checkout-terminals-at-california-supermarkets/article/218511/) en “C1000 site gehacked UPDATE: opgelost” (http://www.simpelkoken.nl/nieuws/?article=549).
[6] “Alleen nog pinnen in de supermarkt?, onderzoek onder leden van de Consumentenbond, 18 augustus 2009
(http://www.consumentenbond.nl/forum/viewtopic.php?t=7081).

‘Duurzaam Voedsel’: publiek-private groenwas-operatie

(16 april 2011) In de Tweede Kamer wordt al een tijdje gepraat over duurzaamheid, bijvoorbeeld met betrekking tot voedsel. In 2009 kwam het toenmalige ministerie van LNV met de beleidsnota “Duurzaam Voedsel” en het Landbouw-Economisch Instituut (LEI) deed ondersteunend onderzoek. Het LEI legde bijvoorbeeld consumentenpanels de vraag voor of ze bij de aankoop van levensmiddelen al dan niet letten op fair trade- of EKO-keurmerken. Nadruk leggen op dit soort keurmerken staat in schril contrast met de harde realiteit. De overheid subsidieert namelijk zeer onduurzame productie- en distributieprocessen in het kader van “keten-verduurzamingsprogramma’s” door Nederlandse multinationals. Ook steunt dezelfde regering de ondernemersgerichte agenda van de Europese Commissie op gebied van handels- en investeringsakkoorden die wereldwijd voor veel ellende zorgt.
Lees verder

Campagne A SEED: “Van voedselmonopolies naar VersVoko’s”

(door Elly Janssen en Linda Coenen,
A SEED)

(overgenomen van ZOZ
van Omslag
, 1 juli 2010, nummer juli/aug 2010)

Al meer dan 10 jaar voert A
SEED
actie tegen milieu- en rechtsvaardigheidsproblemen in de
landbouw. Dit jaar heeft de campagne twee nieuwe speerpunten
gekregen. Via onze strijd tegen genetische manipulatie kwamen we bij
het patenteren van zaden en monopolisering van ons voedsel. In
antwoord hierop werken we aan een voedselvoorziening, die
onafhankelijk is van multinationals en olie.

Afgelopen maanden heeft A SEED een
infotour door Nederland gedaan om te vertellen hoe een klein aantal
chemiebedrijven, aangevoerd door Monsanto, bezig is ons voedsel te
monopoliseren. Veel mensen hebben al de film
De Wereld volgens Monsanto
gezien en kennen het bedrijf
van de genetisch gemanipuleerde landbouwgewassen, onkruidgif Roundup
en van intimidatiepraktijken jegens boeren.

Industriële
gewassen

Monsanto is het stereotype
voorbeeld van een bedrijf dat landbouwchemicaliën
verkoopt en op een bepaald moment zaadbedrijven is gaan opkopen. Zo
kon het de eigen gentechgewassen in combinatie met landbouwgif
verkopen en de omzet verder vergroten. Wat veel mensen niet weten, is
dat Monsanto ook in Nederland zit. Nederland loopt wereldwijd voorop
in de markt voor groentezaden, al horen de Nederlandse kweekbedrijven
niet tot de top van de wereldranglijst van zadenleveranciers. Die
lijst wordt aangevoerd door de multinationals Monsanto,
Syngenta en
Pioneer/DuPont.

Het
zijn vooral 'industriële
gewassen' waarin deze zich specialiseren: koolzaad, soja, maïs en
katoen. Dat zijn gewassen die op grote schaal, met veel gebruik van
kunstmest, bestrijdingsmiddelen en fossiele brandstof geproduceerd
worden. Bovendien gebeurt bijna alle gentechteelt met deze gewassen.

Via tal van overnames begeven de
multi's zich nu ook op het gebied van groentezaden. In Nederland zijn
drie groentezaadbedrijven opgekocht door Monsanto. Deze bedrijven
verkopen nu nog zaden van gangbare paprika's, tomaten, komkommers,
aubergines, maar zouden in de toekomst ook gentechvarieteiten kunnen
verkopen.


Geen patent op zaden!

Het tweede doel van A SEEDs
'Monsanto-tour' was het ondersteunen van de campagne
'Stop Monsanto-sering van ons voedsel'
van de No
Patents on Seeds-coalitie
. Biotechbedrijven claimen in toenemende
mate patenten (octrooien) op genetisch gemanipuleerde gewassen en op
andere innovatieve veredelingsmethoden. In Europa doen ze dat bij het
Europees Octrooi Bureau (EOB).

In
principe zijn octrooien op leven verboden, maar door fanatiek
lobbywerk en dankzij de uitvinding van genetische manipulatie van
planten kwam daarin verandering. Inmiddels probeert de
biotechindustrie ook gangbare gewassen te octrooieren. Momenteel zijn
octrooiaanvragen voor een gewone broccoli en tomaat in
behandeling.

Rond 20 juli zal het EOB de octrooien definitief
erkennen of afwijzen. Dit besluit gaat de toekomst van ons voedsel
bepalen. Er liggen bijvoorbeeld 150 octrooiaanvragen van Monsanto,
waaronder op vlees van varkens die RoundupReady-soja hebben gegeten.
Zo worden niet alleen boeren verder afhankelijk van de zaadindustrie,
maar kan de mensheid voor voedselvoorziening straks aangewezen zijn
op deze bedrijven. De 'Stop Monsantosering'-campagne brengt mensen
hiertegen in beweging. Tot nu toe heeft 'No Patents on Seeds'
ontwikkelingen op dit gebied tegen weten te houden.

Van 19-21
juli organiseert No Patents on Seeds bij het EOB in Munchen een
internationale
conferentie en manifestatie
. A SEED gaat er heen. Neem contact op
als je mee wilt. Op www.no-patents-on-seeds.org
kun je de Stop Monsantosering-petitie tekenen.

Bouwen aan onafhankelijke
voedselvoorziening

In heel Europa organiseren boeren en
consumenten zich om de diversiteit en onafhankelijkheid van de
industrie in ere te herstellen. Zadenuitwisseling, actiegroepen,
eigen distributieketens enzovoort worden gecreeërd.
Wie een indruk wil krijgen van de enorme verscheidenheid aan
initiatieven op het gebied van zaden, moet de website van Save
Our Seeds
maar eens bekijken. In Nederland zet bijvoorbeeld
Stichting Zaadgoed zich in voor
het behoud van biodiversiteit in de landbouw en biologische rassen.

Maar niet alleen zaaizaad moet
onafhankelijk worden van de mondiale industrie. Dit geldt voor de
hele keten van voedselproductie, -distributie en -consumptie. De
noodzaak van meer lokale voedselvoorziening blijkt namelijk ook uit
andere ontwikkelingen. De industriele landbouw is verantwoordelijk
voor 30% van de CO2-uitstoot en draagt aanzienlijk bij aan
klimaatverandering. Ook is onze huidige voedselvoorziening
afhankelijk van olie en andere fossiele brandstoffen. Bovendien
worden ook het wereldwijde transport en distributie van voedsel
gedomineerd door enkele gigabedrijven als Cargill
en Ahold die primair gedreven
worden door winstbejag.

Voedselsoevereiniteit

A SEED werkt op verschillende manieren
aan onafhankelijke voedselvoorziening ofwel voedselsoevereiniteit. A
SEED is aangesloten bij Reclaim
the Fields
, een Europese beweging van jonge mensen die
kleinschalig willen gaan boeren. Iedereen kan, net als A SEED, de
voedselpetitie
van Platform ABC en La Via Campesina
ondertekenen. Deze roept op
voor een Europees landbouwbeleid gebaseerd op Europese
voedselsoevereiniteit in plaats van im- en export.

A SEED zou graag in Nederland een
beweging zien ontstaan tegen onwenselijke ontwikkelingen op
voedselgebied en voor onafhankelijke voedsel-initiatieven. A SEED
organiseert acties waar je aan mee kunt doen, en verzorgt workshops
over hoe je naar een gentechvrije gemeente toe kunt werken, hoe je
mensen in je omgeving kunt mobiliseren met een flyer-actie of
filmavond, of hoe je een initiatief voor lokaal, onafhankelijk
voedsel kunt opzetten.

Lokale voedselinitiatieven

In Nederland zijn lokale
voedselinitiatieven in een allerlei vormen in opkomst. Er zijn
pergola-associaties zoals de Oosterwaarde
in Deventer, zelfoogsttuinen zoals De
Nieuwe Ronde
in Wageningen en sinds kort De
Vrije Akker
in Grubbenvorst (Limburg). Hierbij verbinden de
consumenten en tuinders zich voor minstens een heel seizoen aan
elkaar en delen kosten en opbrengst van de productie, als een soort
abonnement. De leden helpen ook mee op de tuinderij.

In steden heb je buurtmoestuinen, vaak
geïnitiëerd
door een lokale TransitionTown-groep, en stadslandbouwinitiatieven
als Eetbaar
Rotterdam
, Gezonde
Gronden
in Den Haag en Boerenstadswens
in Amsterdam. Van Eigen Erf
heeft alle boerenmarkten en boerderijwinkels geïnventariseerd
op hun website zodat je kunt vinden waar je in jouw buurt direct bij
de boer je boodschappen kunt halen. Verder zijn er voedselkooperaties
(Voko's) van consumenten die gezamenlijk biologische droog- en soms
verswaren inkopen direct bij groothandel De
Nieuwe Band
. Voko's zijn er onder andere in Den
Haag
, Groningen,
Eindhoven, Nijmegen,
Rotterdam,
Utrecht-Overvecht
en Amsterdam.
En in Vlaanderen heb je een netwerk van verswarenvoko's,
Voedselteams, genaamd.

Voedselteams Vlaanderen: wat en
waarom

“Een voedselteam is een groep van
mensen uit een zelfde buurt die gezamenlijk verse groenten, fruit,
brood, zuivel, Wereldwinkelproducten … aankopen bij producenten uit
de streek”. Het Vlaams netwerk van voedselteams begon vijftien jaar
geleden met 'korte-ketens': lokale verbanden tussen boer en
consument, zonder tussenhandel of onnodig gesleep met eten over grote
afstanden. Voordelen te over: de band met boeren uit de streek,
gezonde kwaliteit zonder pesticiden, onnodige toevoegingen of
CO2-uitstoot, seizoensgebonden eten voor een eerlijke prijs, zonder
kosten voor veel verpakking. Plant en dier worden gerespecteerd.

Voedselteams zijn interessant voor
lokale TT-groepen want je
kunt het zo opzetten dat het voldoet aan de TT-richtlijnen voor
lokale voedselvoorziening. De producent heeft afzetgarantie en krijgt
een band met zijn afnemers. Maar hij of zij moet wel aan bepaalde
voorwaarden voldoen zoals ecologisch produceren en met kleine klanten
in plaats van grote afnemers als supermarkten willen werken.

Hoe werkt het?

Het Vlaamse netwerk kent imiddels meer
dan 100 voedselteams. Elk team bestaat uit gemiddeld twintig
huishoudens. Het team organiseert zelf de bestellingen, de
betalingen, het depot, het overleg en de onderlinge afspraken. Ook
kiest het team uit een lijst de regionale producenten bij wie het wil
bestellen. De producenten verzorgen de levering van bestellingen.

Het netwerk is verdeeld in regio's met
elk een coördinator. Die ondersteunt de oprichting van nieuwe teams
en organiseert uitwisselingsactiviteiten. Ook verzorgt hij of zij de
screening van nieuwe producenten. Het netwerk heeft een website
www.voedselteams.be met de
webwinkel waarmee de leden bestellen, en met nieuwsberichten uit de
teams.

Voedselteams in Nederland?

In Nederland zijn nog geen
voedselteams, maar er is wel interesse. A SEED wil graag VersVoKo's
naar het model van VoedselTeams België van de grond krijgen,
georganiseerd in kleine groepen met buren, collega's of lokale TT
groepen. A SEED verzorgt de komende maanden introductiebijeenkomsten
over VersVoko's. We waren al bij Gezonde Gronden in Den Haag en komen
op 28 augustus naar Omslag
en op 2 oktober in De
Hobbitstee
. De Brabantse
Milieufederatie
heeft een stageplek voor het opstarten van
voedselteams in Tilburg, Breda en Den Bosch.


Hoe begin ik een VersVoko?

Om een VersVoko op te
zetten heb je om te beginnen een groep huishoudens nodig die in de
buurt wonen en zich willen organiseren om van lokale producenten af
te nemen. Een bestaande Voko kan natuurlijk ook lokale verswaren
toevoegen aan het assortiment, zoals Vokomokum in Amsterdam heeft
gedaan. De groep moet zelf op zoek naar leveranciers die aan de
criteria voldoen. Een garage of kelder, maar ook buurtcentra of
scholen kunnen een handig afhaalpunt zijn.

A SEED
verzorgt – naast advies en begeleiding bij de opstart – ook
ervaringsuitwisseling en coördinatie. Daarvoor wordt een website
opgezet en komen er netwerkbijeenkomsten. Ook de
introductiebijeenkomsten worden aangekondigd op de website.

Wie
een VersVoko wil opzetten, kan contact opnemen. Medewerkers van ASEED
kunnen dan langskomen voor het verzorgen van een informatie- en
introductiebijeenkomst.

A SEED, tel. 020-6682236
web:
www.aseed.net

Promotie UvT: “Consument bereid 10% meer te betalen voor maatschappelijk verantwoorde producten”

 

Vandaag promoveerde dhr. R. Gielissen
aan de Universiteit van Tilburg op basis van zijn onderzoek naar de
'aard en gronden van de aankoop van maatschappelijk verantwoorde
producten door de consument'. Volgens hem zijn bewuste consumenten
bereid om tot 10 procent meer te betalen voor maatschappelijk
verantwoorde producten zoals Fair Trade koffie, biologisch vlees en
vrije uitloopeieren. Andere consumenten die dit soort producten niet
kopen, zijn volgens de promovendus niet goed geïnformeerd, ondermeer
door een gebrekkige strategie van verkopers (hetgeen leidt tot
marktfalen).

Het consumentengedrag werd door
Gielissen onderzocht aan de hand van een representatieve steekproef,
waaruit naar voren kwam welke argumenten mensen hebben om dergelijke
producten (niet) te kopen. Consumenten die maatschappelijk
verantwoorde producten kopen, doen dat vaak vanuit een moreel
plichtsbesef. Ze vinden het bijdragen aan een oplossing rond
duurzaamheid en eerlijke handel zo belangrijk, dat ze bereid zijn tot
tien procent meer te betalen en meer moeite te doen het product aan
te schaffen.

Uit het persbericht: "Over het
algemeen zijn deze bewuste consumenten sterk betrokken bij de
maatschappij. Ze kennen de problematiek uit persoonlijke ervaring of
hebben zich er over geïnformeerd. Ze geven meer aan goede doelen,
lezen vaker kranten en tijdschriften en stellen zich beter op de
hoogte over de problematiek door radio- en tv-documentaires dan
mensen die dergelijke producten niet kopen. Dit toont aan dat veel
consumenten niet goed op de hoogte zijn van de ernst van de problemen
die de aanschaf van maatschappelijk verantwoorde producten probeert
op te lossen. Gielissen stelt daarom dat de informatie over deze
producten beter verspreid zou moeten worden."

 

Beïnvloeding van het koopgedrag


Gielissen doet een aantal aanbevelingen
in zijn proefschrift gericht op de beïnvloeding van het koopgedrag.
Zo is hij is van mening dat verkopers van maatschappelijk
verantwoorde producten samen zouden kunnen werken om consumenten
bewust te maken van de problematiek rond eerlijke handel en hen te
stimuleren dergelijke producten te kopen. Een middel daartoe is het
maken – en het over de media verspreiden – van documentaires over de
werking van eerlijke handel.

Ook moet er onderzoek worden gedaan
naar de mogelijkheid om verplichte maatschappelijk verantwoorde
standaarden in te stellen voor consumentenproducten. En er is
wetgeving nodig die producenten een verantwoordelijkheid voor de
aanvoerketen oplegt en leidt tot een bepaald niveau van garantie van
dierenwelzijn.

En er kan volgens hem  worden onderzocht hoe kerken,
bedrijven en andere groepen die koopgedrag beïnvloeden, benaderd
moeten worden.


Robert Gielissen studeerde algemene
economie aan de Universiteit van Tilburg en is werkzaam bij Fontys
Hogescholen als docent.
Titel proefschrift: "How
consumers make a difference. An Inquiry into the nature and causes of
buying socially responsible products."

 

Bronnen:

– ”Consument
bereid 10% meer te betalen voor maatschappelijk verantwoorde
producten
," Persbericht Universiteit van Tilburg,
21 juni 2010.
– "'Consument
wil meer betalen voor duurzaam'
," Levensmiddelenkrant 21
juni 2010.

Europese campagne ‘Koop Verantwoord’ gericht tegen mensensmokkel en uitbuiting van migranten

(22 oktober 2009) De Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) lanceerde op 19 oktober de Europese campagne ‘Koop Verantwoord’. Met een gigantische, omgekeerde winkelwagen die migrantenwerkers omsloot, werd voor het EU-hoofdkantoor in Brussel de aftrap gegeven. Volgens de IOM is de voortdurende vraag van consumenten naar steeds goedkopere producten de hoofdoorzaak voor mensensmokkel en uitbuiting van migranten. Lees verder

‘Dief’ afval buurtsuper nog een maand vast, Freeganisme bestraft

(3 maart 2009. Update 11 maart) Een van de bezetters van een stuk bos bij Brugge (België) is gearresteerd toen hij in een afvalcontainer van supermarkt Delhaize zocht naar weggegooid voedsel met overschreden vervaldatum. Vandaag is zijn voorarrest verlengd met 28 dagen wegens “nader onderzoek”. Daarna volgt pas de definitieve uitspraak. Lees verder