Category Archives: Anders

Van 4 – 11 nov.: 17e Dorcas Voedselinzamelingsactie bij supermarkten, kerken en scholen

(5 november 2012) Deze week is de zeventiende (jaarlijkse) Dorcas Voedselactie van start gegaan. Duizenden vrijwilligers zamelen op meer dan 1100 locaties voedsel in ten behoeve van de allerarmsten in Oost-Europa en Afrika. Bij deze actie zijn ruim 450 kerken, 550 supermarkten en zestig scholen betrokken.

(door Matt Hermers)

In de supermarkten worden deze week voedsellijstjes uitgedeeld met daarop producten die in het Dorcas voedselpakket gaan. Klanten kunnen die producten bij de kassa kopen en ze daarna inleveren bij de vrijwilligers. Ook in de kerken en scholen zamelen vrijwilligers voedselpakketten in. Vorig jaar bracht de voedselactie ruim 51000 voedselpakketten op. Nu wordt ingezet op 55000 pakketten waarvan er 20000 al voor de kerst worden afgeleverd.

Dorcas

Dorcas is een christelijke internationale hulporganisatie die in achttien landen in Oost-Europa en Afrika 180 projecten ondersteunt. Naar eigen zeggen helpt Dorcas de allerarmsten in de wereld en werkt ze bij voorkeur met lokale partnerorganisaties, zoals plaatselijke kerken of organisaties. De organisatie levert niet alleen noodhulp (zoals in het geval van de voedselpakketten), maar ook strukturele hulp, sociale hulp en financiële adoptie. Een subdoel van de jaarlijkse voedselinzamelingsactie is om in eigen land betrokkenheid en draagvlak te creëren via publieke bewustwording van de armoedeproblematiek in de wereld.
De organisatie is lid van Partos, de branchevereniging voor Nederlandse particuliere organisaties die bezig zijn met armoedebestrijding, humanitaire hulpverlening, mensenrechten en duurzame ontwikkeling.

Discussie over hulpmethode

In kringen van Partos werd in 2010 en 2011 gediscussieerd over de vraag of de voedselinzamelingsactie van Dorcas wel past binnen de definitie voor hulp die Partos hanteert. De discussie werd aangezwengeld door Trouw-journalist Han Koch die in november 2010 Partos opriep om Dorcas aan te spreken op haar werkwijze. Dorcas zou zich volgens hem schuldig maken aan ‘foute hulp’. Koch: “Het transport met potten jam, pakken suiker en tandenborstels is duurder dan de waarde van de vervoerde goederen. Het vervoer is (onnodig) milieuonvriendelijk. Voedselhulp schaadt de lokale economie behoorlijk. Aankopen in de regio zelf leveren ‘meer waar voor je geld’ op. En draagvlak-vergroting door betrokkenheid is mooi maar kan ook via meer relevante acties”. Hij vond dat Partos uitgaande van de doelstellingen van 2004 (“Kwaliteit van de hulp verbeteren en acties meer coördineren”) Dorcas zou moeten aanspreken en mogelijk zelfs zou moeten schorsen.

In 2011 was het uitkomen van het WRR-rapport ‘Minder pretentie, meer ambitie’ voor publicist Marc Broere aanleiding om op de ViceVersa-website te pleiten voor een gedragscode voor particuliere en ‘professionele’ organisaties. Hij refereerde ondermeer naar de discussie rondom Dorcas die niet had geleid tot disciplinaire stappen door Partos. Het creëren van draagvlak onder de Nederlandse bevolking zou nooit een argument mogen zijn om slechte hulp te geven volgens Broere. Een gedragscode zou hierover duidelijkheid kunnen verschaffen. Broere zei ervan overtuigd te zijn dat slechte hulp altijd leidt tot vermindering van draagvlak voor ontwikkelingssamenwerking.

Reactie

Dorcas heeft zich tegen deze krtitiek verweerd via een open brief getiteld “Reactie Dorcas op column in Trouw”. Daarin stelt de organisatie onder meer dat verreweg de meeste hulp die zij verstrekt structurele hulp is die geen afhankelijkheid creëert. Verder gaat het verstrekken van voedselpakketten als onderdeel van de sociale hulp uit van het tijdelijk sponsoren van gezinnen, en die gezinnen (waaronder Roma-families) worden tevens begeleid naar een zelfstandig bestaan met een eigen inkomen. Dorcas: “Alle voedselpakketten gaan naar de allerarmsten die niet in hun eigen onderhoud kunnen voorzien. Daaronder zijn ook ouderen die niet meer voor zichzelf kunnen zorgen. Deze laatste groep is te arm om zelf het voedsel te kopen, zodat het geen negatieve gevolgen heeft voor de lokale economie”.
De voedselhulp vanuit Nederland omvat overigens slechts een klein deel van de totale voedselhulp die Dorcas jaarlijks verstrekt. In 2009 zijn bijna 10 miljoen maaltijden in de projectlanden lokaal ingekocht.

Dorcas: “Onze jaarlijkse voedselactie is ten slotte ook een heel laagdrempelige manier om Nederlanders te betrekken bij de armoedeproblematiek in de wereld. Vele van de vrijwilligers die bij de actie zijn betrokken, zetten zich door het jaar heen ook in om bijvoorbeeld via werkgroepen, collectes en de Dorcas Winkels geld in te zamelen voor onze structurele projecten. Als organisatie voldoen wij aan de criteria van Partos en wij delen ook de breed gedragen visie dat ontwikkelingshulp voornamelijk gericht moet zijn op structurele hulp.”

Meer over de discussie rondom Dorcas:
– “Han Koch, ‘Partos moet schorsing Dorcas en Save the Children overwegen’,” ViceVerseOnline, Marc Broere, 15 november 2010
– “Reactie Dorcas op column in Trouw,” Nationale Voedselactie, 16 november 2012
– “Een eenvoudige boodschap voor gewone mensen,” ViceversaOnline, Bente Meindertsma, 17 november 2010
– “Een gedragscode moet niet alleen voor particuliere initiatieven gelden,” ViceVersOnline, Marc Broere, 3 januari 2011

Meer informatie over de voedselinzamelingsactie (actielocaties, veelgestelde vragen, kleurwedstrijd en bijpassende boekje).
Dorcas Voedselinzamelingsactie

Overige bronnen:
– “Volgende week Dorcas Voedselactie“, Dorcas, 1 november 2012
– “Voedselinzameling op meer dan duizend locaties, Dorcas Voedselactie start 1 november 2012,” Zwartewaterkrant, 25 oktober 2012
– “Wat is Dorcas?

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=528)

‘Goedkope’ bio-producten uit de supermarkt: onduurzaam en niet diervriendelijk

(4 september 2012) De reportage ‘Wie billig kann BIO sein’ van de ARD (3 sept.) laat zien dat er wel wat mis is met biologische producten die in de supermarkt worden verkocht. Bio blijkt niet perse duurzaam te zijn, of beter voor het dierenwelzijn en het kan negatieve gevolgen hebben voor lokale telers en boeren en voor ontwikkelingslanden en arme Europese regio’s.

(door Rob Bleijerveld)

Op maandag 3 september zond de Duitse tv (ARD) de reportage “Wie billig kann Bio sein? Öko-Check im Supermarkt” (Hoe goedkoop kan biologisch zijn; ecologische controle in de supermarkt”). Daarin wordt onderzocht hoe het staat met producten die als ‘biologisch’ worden verkocht door grote Duitse supermarkten (Aldi, Lidl, EDK, REWE). Hun producten worden vaak goedkoper aangeboden dan in de bio-speciaalzaken. Maar zijn ze wel zo duurzaam en goed voor dieren, mens en milieu als wordt gesuggereerd?

In Duitsland is bio erg in en gaven de Duitsers in 2011 6,6 miljard euro aan biologische levensmiddelen uit en de omzet stijgt ondertussen verder. Vooral ook omdat de supermarkten en discounters hebben ontdekt dat daaraan goed te verdienen valt. Zij bieden vele goedkope produkten aan met het label ‘ecologisch’. Maar goedkoop blijkt duurkoop. (Alleen is de vraag wie betaalt de rekening?)

Bacteries en schaalgrootte

Laboratoriumonderzoek wijst uit dat in biologische producten net zo vaak (antibiotica-) resistente bacteries voorkomen als in gangbare producten. Het gaat om zowel groente en fruit als om eieren en vlees. Deze bacteries kunnen gevaarlijk zijn voor mensen die extra gevoelig zijn voor infectie, bijvoorbeeld door een verzwakte afweer.

Verondersteld wordt dat dat komt omdat ziektekiemen zich heel gemakkelijk over de hele landbouwsector kunnen verspreiden en dat er weinig tegen te doen is. In de uitzending werd hier niet veel dieper op in gegaan. Andere bronnen geven echter aan dat een belangrijke oorzaak van deze besmetting kan liggen in de massale omvang van de biologische en gangbare bedrijfsvoering (ofwel de grootschalige monocultuur landbouw) [1].

Hoe dan ook, het motief van de supermarkten blijft natuurlijk de versterking van de eigen concurrentiepositie en het minimaliseren van onkosten/verhogen van de winst. Ondanks alle gevolgen die de productiewijze heeft, beweren de supers steeds weer dat de consument alleen maar uit is op het zo goedkoop mogelijk inkopen van voedsel… Maar uit de ARD-reportage blijkt juist dat een deel van de consumenten die bio kopen meer over hebben voor voedsel mits dat meer kwaliteit heeft en op verantwoorde wijze is geproduceerd.

Aardappels en grondwateruitputting

Een van de dingen die een aantal consumenten op straat werd voorgelegd, was dat een zak aardappels met Duits verpakkingsetiket in feite in Egypte is geproduceerd. Menigeen wees daarom die patatten bij nader inzien van de hand; ze willen juist producten die lokaal zijn ingekocht (bijvoorbeeld vanwege de voedselkilometers).

Volgens onderzoeker Arjen Hoekstra (professor Multidisciplinair Water Management aan de uiversiteit Twente) zorgt die aardappelproductie in Egypte er ondertussen voor dat de lokale fossiele grondwatervoorraden opraakt. En die voorraden kunnen niet meer worden aangevuld. De koper van aardappels uit de super helpt dus indirekt mee aan het definitief verbruiken van het Egyptische grondwater en met het toekomstig onleefbaar worden van de hele regio voor de huidige bewoners. Met (meer) armoede en honger als gevolg. Niet bepaald duurzaam dus [2].

En dat terwijl de aardappels van de lokale (Duitse) telers vooral op basis van regenwater groeien. Die telers kunnen echter een groot deel van hun oogst niet kwijt aan de Duitse supers omdat die alleen voor nòg goedkoper gaan. In feite dus voor goedkoop = duurkoop, zoals hierboven al aangeven. Terwijl hij aardappels voert aan koeien, vertelt een geïnterviewde teler dat hij en zijn collega’s elk jaar hopen dat ze een groot deel van hun oogst toch nog voor Pasen kunnen verkopen en niet achterblijven met grote hoeveelheden onverkoopbare piepers. De Duitse telers worden rond die tijd namelijk uit de markt geduwd en moeten jaarlijks vele tonnen dumpen (op de stort of als veevoer). Ze lijden daardoor grote verliezen.

Vlees en eieren: de dieren lijden nog steeds

Bij bezoeken aan varkensmesterijen, eierbatterijen en kippenfokkerijen bleek dat de dieren in kwestie weinig opschieten met het label ‘biologisch’ of ‘ecologisch’. Schijnende beelden van kleine varkenshokken met metalen tralies: veel te weinig leefruimte en geen daglicht; veel verwondingen en psychische schade. Kale uitloopgrond naast een bezochte stal is echter niet bereikbaar [3] voor de varkens omdat de fokker geen geld heeft voor voldoende personeel of voor benodigde verzorging van de beesten.

Ook hier speelt de inkoopmacht van de supers en de grote onmacht van de agrariërs een grote rol. Landbouwbioloog Clemens Arvay legt uit dat bio-boeren net als hun gangbare collega’s gevangen zitten in het heersende denkpatroon van lage productiekosten en maximale afzet en dat dit mede hun positie verzwakt.

Zo is er kwa dierenwelzijn in de varkensfokkerij dus nauwelijks verschil met de gangbare fokkerij. Dat geldt ook voor een aantal kippenfokkerijen en eierfabrieken. Ook daarvan zijn in de reportage zeer schrijnende beelden te zien: kippen die grotendeel kaal zijn en met veel wonden, stalen legstokken in de stal en nauwelijks uitloopruimte, half vergane kippenlijken op de bodem. In de fokkerijen worden evengoed de manlijke kuikens levend vernietigd.

Reacties

In de reportage is ook aandacht voor actievoerders in voormalig Oostduitsland waar nu veel van deze grootschalige bio-kippenfarms worden opgezet. Ze proberen met alle middelen de vestiging van nieuwe stallen tegen te gaan. En de geïnterviewde eigenaar van zo’n inmens complex – geconfronteerd met de beelden uit zijn eierfabriek – beweert ondertussen zonder enige schroom dat het er in zíjn bedrijf echt niet zo aan toe gaat….
De supers in kwestie (Lidl, Edeka, Rewe, Aldi) weigerden overigens om commentaar te leveren op de reportage en de aantijgingen aan hun adres.

De conclusie van het ARD-programma: de in de supermarkten aangeboden goedkope biologische producten zijn niet echt biologischen duurzaam.

Hoe het ook kan

De reportage laat zien hoe het ook kan: kippen en varkens die in een natuurlijke buitenomgeving leven en met voidoende ruimte om diereigendrag vertonen. En uiteindelijk ook met prijzen voor de producten die voor menigeen betaalbaar zijn. Het is niet nodig dat de boeren, telers en fokkers alleen maar voor lage onkosten gaan.

Jammer genoeg is er geen aandacht voor alternatieve manieren om groenten en fruit te produceren. Uitgaande van principes als gezonde grond, gezonde planten, gezonde voeding en korte aanbodketens is het beter te denken aan kleinschalige (en gemengde) bio- en bio-dyn-bedrijfsvoering, aan permacultuur en agro-ecologie. Het is hard nodig om de industriële landbouw vaarwel te zeggen en over te schakelen op verantwoorde teelt.


Herhaling zien?
Waarschijnlijk is de film hier nog te zien op het internet “Sendung Verpasst?” Of via de Duitse satellietzender Phoenix op 5 sepember om 18 uur en op 6 september om 17:15 uur.

Bron:

– “Exclusiv im Ersten: Wie billig kann Bio sein?“, film van Knud Vetten (ARD, 3 september). Deze reportage is tot stand gekomen mmv. het ARD-Magazin Fakt.

Noten:
[1] Beter zou zijn als gangbare en biologische bedrijven zouden omschakelen op  agro-ecologische landbouw. Beter voor de grond (minder overbelasting), voor de arbeid (meer handen nodig), voor dier- en plantwelzij, vooe de consument (gezondere producten, evt. nauwere band met producent) en uiteindelijk ook voor de bedrijfsvoering (duurzamer en hogere opbrengsten). Meer hierover in hoofdstuk 6 van de brochure “Op weg naar voedselsoevereiniteit“.
[2] Zoals elders op supermacht al is beschreven speelt het verbruik van grondwater voor de productie van onze groenten en fruit ook een rol in Zuid-Europa.
Er is overigens ook geregeld sprake van enorme uitbuiting van migrantenarbeiders in Zuid-Spanje, Italië en buiten Europa.
[3]De wetgeving laat trouwens toe dat uitloopgrond ‘tijdelijk’ is geblokkeerd zonder dat dat gevolgen heeft voor de etikettering van het vlees!.

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=525)

Verse groente en fruit op straatmarkt goedkoper dan in supermarkt (UK)

(3 juni 2012) Onderzoek toont aan dat verse groente en fruit op de markt (in Groot Brittannië) veel goedkoper is dan in de supermarkt. Dat geldt zelfs voor de ‘koopjes’ in de super.

Volgens Mark Atkinson – hoofd marketeer voor een van de meest populaire straatmarkten in London – betaalt de consument gemiddeld 32% minder voor verse groente en fruit op de straatmarkt dan in de vier grote Britse supermakten (Tesco, Sainsbury’s, Asda en Morrisons). Volgens hem vallen zelfs de supermarktaanbiedingen van groenten en fruit over het algemeen nog duurder uit. Dat geldt zowel voor lokale seizoensproducten als voor sommige tropische producten. Desondanks komen veel mensen af op de kortingsacties en kopen dan vaak zelfs meer dan dat ze eigenlijk nodig hebben.

Twee Britse media – This is Money en MailOnline – gingen na of de bewering over de prijsverschillen klopt. Ze concluderen dat het klopt en dat de prijsverschillen voor sommige producten zelfs groter zijn dan 32%.

Volgens de schrijfster van het ThisisMoney-artikel is het ironisch te noemen, dat er steeds meer groente- en fruitmarkten verdwijnen door de groeiende dominantie en populariteit van supermarkten en dat zelfs de prijsstijgingen in de supermarkten die trend niet hebben kunnen stoppen.

Ze geeft tips over het kopen op de straatmarkt:

– koop regelmatig op de straatmarkt en leer de marktkooplieden kennen. Ze zien je graag terugkomen;
– vraag hen of het uitgestelde product snel moet worden opgegeten of kan worden bewaard;
– maak een boodschappenlijst voor de hele week en zorg ervoor dat je een deel alvast kunt koken en invriezen;
– koop alleen dat wat je nodig hebt zodat je niets hoeft weg te gooien;
– koop bij voorkeur producten die los en naar gewicht worden verkocht zodat je precies kunt aangeven hoeveel je nodig hebt;
– ga vroeger op pad als het een warme dag wordt zodat je boodschappen verser blijven;
– denk er goed over na hoe je niet-voorverpakte prodcuten vers kunt bewaren;
– aan het eind van de week – op zaterdagmiddag – wordt rijpe groente en fruit vaak goedkoper aangeboden, zodat het goed shoppen is voor ingrediënten voor vruchtensapjes, salades, soepen en dergelijke.

Bronnen:
– “VK: Groente en fruit goedkoper op de markt,” AGF, 1 juni 2012.
– “Can shoppers really save ‘32%’ on fruit & veg by shunning supermarkets for street markets? We test the claim,” Thisismoney, 25 mei 2012.

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=511)

Jaarvergadering: Ahold-top wijst vakbondseisen af ondanks stevige kritiek op beleid

fnv-afspraak-is-afspraak(21 april 2012)  Op de Ahold-aandeelhoudersvergadering van 17 april spraken vertegenwoordigers van vakbonden uit Nederland en de VS over misstanden op de werkvloer. Het ging over onzekere contracten in Nederland (FNV BG) en over een anti-vakbondshouding (UFCW) en onderbetaling (CIW) in de VS. Ahold- voorzitter Dahan reageerde over het algemeen zeer bot, sarcastisch en afwijzend. Hij werd daarvoor bekritiseerd door diverse aandeelhouders. Ondanks de verzoeken van de bonden was de Ahold-top niet van plan om oplossingen te zoeken (vanwege de internationale concurrentie- verhoudingen). Lees verder

Wal-Mart probeert schurken-image af te schudden met pro-vrouwen programma

(20 september 2011) Wal-Mart heeft veel image-schade gelden door een grote rechtszaak wegens vrouwendicriminatie (Dukes vs Wal-Mart). Het bedrijf is nu een 5-jarig programma gestartom dat image op te vijzelen.

(door Rob Bleijerveld)

In juni van dit jaar ontsnapte Walmart aan een historisch hoge boete wegens een collectieve klacht van ongeveer 1,6 miljoen (ex-)werkneemsters wegens loondiscriminatie. Ondanks gelijke bekwaamheden zouden vrouwen systematisch minder betaald krijgen en minder vaak promoveren. Zes vrouwen dienden een klacht in en traden daarbij op in naam van de anderen. Ze eisten een flink schadebedrag voor elke benadeelde vrouw.

Het Amerikaanse Hooggerechtshof was echter van oordeel dat de klacht niet de status had van een ‘class action’ (representatieve actie). Geen enkele vrouw zou kunnen aanvoeren op dezelfde wijze te zijn gediscrimineerd als de anderen….  Met 5 tegen 4 stemmen wees het Hof de eis af.
Het is niet bekend of het zestal (the Dukes) verder procedeert, maar Walmart zal in zo’n geval veel minder (financiele) schade leiden.

Image opvijzelen: van schurk tot ‘sociaal verantwoordelijk’

Om zijn image op te vijzelen – na de langdurige negatieve beeldvorming in de VS die het bedrijf teisterde door deze zaak – is Wal-mart op 14 september een 5-jarig programma gestart om de positie van vrouwen wereldwijd te verbeteren. De super zegt toe voor 20 miljard dollar aan diensten en goederen te betrekken van bedrijven die eigendom zijn van vrouwen en om het bedrag dat het besteedt aan overzeese toeleveringsbedrijven van vrouwen te verdubbelen. Daarnaast zal het cursussen voor verbetering van vaardigheden aanbieden aan 60000 vrouwen die in fabrieken werken die aan Wal-Mart leveren. Ook biedt het bedrijf ‘life skills’ cursussen (varierend van punctualiteit tot eenvoudig boekhouden) aan aan 200000 vrouwen buiten de VS en aan 200000 vrouwen in de VS met een laag inkomen.
Verder zegt het te willen bevorderen dat er voor eind 2016 meer vrouwen en leden van minderheidsgroepen werk krijgen bij bedrijven die Wal-Mart met meer dan 1 miljard dollar aan goederen en diensten beleveren.

Afleider of werkelijke verandering?

Deze stap van Wal-Mart kan deels worden uitgelegd als afleider voor de agressieve wijze waarop het bezig is om internationaal uit te breiden. Zo werd in juni de grote Zuid-Afrikaanse retailer Massmart overgenomen, waartegen veel verzet kwam van de kant van Zuid-Afrikaandse vakbonden en kleine ondernemers. Tegelijkertijd is het pro-vrouwen programma gericht op het beinvloeden van de 200 miljoen klanten die wekelijks naar de winkels van Wal-Mart komen, in merendeel vrouwen.

Volgens Helen Gayle, voorzitter van Care USA, is dit programma een ‘game changer’, een omvangrijk initiatief dat niet alleen een verandering inluidt van de wijze waarop Wal-Mart onderneemt, maar dat ook veel invloed zal hebben op andere bedrijven. Wal-Mart is de grootste werkgever in de VS en algemeen erkend als voorbeeld voor gemeenschappen en andere bedrijven.

Recentelijk heeft Wal-Mart ook veranderingen doorgevoerd in zijn beleid zoals het verhogen van de inkoop bij kleine leveranciers, het nemen van duurzaamheidmaatregelen op milieugebied, het vergroten van verscheidenheid en eerelijkheid in zij winkels. Een aantal vakbonden en organisaties die vechten voor sociale rechtvaardigheid zijn hier niet ontevreden over, maar men blijft sceptisch over de oprechtheid van de multinational en over het werkelijke belang van de maatregelen op gebeid van sociaal maatschappelijke verantwoordelijkheid door Wal-Mart.

De uitbuiting gaat door

Jennifer Stapleton, woordvoerder voor Making Change at Wal-Mart – een campagne van de United Food and Commercial Workers internationale vakbond, stelt het echter scherper: “Wal-Mart’s meest recente PR-uitlatingen zijn een poging om tientallen jaren van onrechtvaardige behandeling van vrouwen te verhullen. Maar vrouwen weten beter. Wal-Mart veroorzaakt systematisch economische schade aan vrouwen in de VS en wereldwijd. en dat is precies waarom het bedrijf ons een nieuw image probeert te verkopen. Wal-Mart houdt miljoenen vrouwen in de VS en daarbuiten in armoede, schiet tekort in het beschermen van vrouwen tegen sexuele aantasting en andere vormen van onacceptabele arbeidsplaatspraktijken en buit vele vrouwen wereldwijd tot op het bot uit in ‘sweatshops’. Daarbij betaalt het vrouwen minder dan mannen zoals aangetoond in de Dukes vs. Wal-Mart gender-discriminatie rechtszaak.”

Zie ook:Massarechtzaak tegen Wal-Mart wegens genderdiscriminatie kan uitlopen op miljardenstrop,” Supermacht, 3 mei 2010.

Bronnen:
-“Wal-Mart Launches Initiatives To Support Women,” AP OfficialWire, 14 september 2011.
– “Walmart ontsnapt aan miljardenclaim,” Standaard, 21 juni 2011.
– “Wal-Mart and Women: Skeptics Question New Initiative,” In These Times, 19 september 2011.
– “Walmart v. Dukes: New Hurdles and a Significant Step Back for Women Employees,” NWLC, 7 september 2011.
– “Wal-Mart aims to train and do more work with women,” Reuters, 14 september 2011.
– In mei en juni deed de Organization United for Respect at Wal-Mart (OUR Walmart) naar betaling, fairness en kansen onder vrouwelijk personeel in Wal-Mart winkels. Zie hier.
– “Statistical analysis of gender patterns in Wal-Mart workforce,” Drogin, 2003.

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=465)

Hoe de supermarkt je meer geld doet uitgeven dan je eigenlijk wilde

(1 augustus 2011) Op 27 juli stond er een kort artikeltje op het internet over de wijze waarop supermarktbedrijven je meer geld uit de beurs kloppen dan je van plan was uit te geven… Volgens onderzoek door de Amerikaanse zakensite Business Insider blijft in het ontwerp van een supermarkt geen centimeter onbenut en heeft alles één enkel doel: de klant verleiden tot het besteden van zoveel mogelijk geld.

Hieronder de 15 manieren die BI opsomde:

1. Het winkelwagentje – al ingevoerd in 1938… – maakt het gemakkelijker om meer mee te nemen tijdens het winkelen.

2. Bloemen en brood(artikelen) zijn producten waarop veel winst wordt gemaakt en staan daarom bij de ingang als bij de klant het koop-enthousiasme nog groot is en de wagen of mand leeg.

3. Met natuurlijke of kunstmatige geuren (brood, bloemen, geurverspreiders) worden de speekselklieren en neus geactiveerd en de gemoedsrust aangezwengeld, hetgeen kan leiden tot meer impulsaankopen.

4. Om de schappen met zuivelproducten en (andere) onmisbare zaken te bereiken moet de klant eerst alle gangen van de winkel doorlopen. Dat verhoogt de kans dat ook producten die niet op het lijstje staan, worden aangekocht.

5. Omdat de meeste mensen rechtshandig zijn, is daar bij het ontwerpen van supermarkten rekening mee gehouden: de ingang is aan de rechterhand en de algemene beweegrichting in de winkel is een bocht naar links (zodat de producten die de klant het meest waarschijnlijk zal gaan kopen zich aan de rechterhand bevinden).

6. De dure producten liggen meestal op ooghoogte, de goedkopere meer naar onderen (“hernia-positie”). Zowel aan het begin en einde van elke gang staan de topproducten uitgestald.

7. Chocolade, koek en snoep liggen meestal op ooghoogte van kinderen….

8. Over het algemeen zijn de supermarktengangen en andere ruimtes breed opgezet zodat de klant niet snel het gevoel krijgt dat het druk is en dus weg wil (minder kans op impulsaankopen).

9. Trage muziek door de speakers van de winkel maakt het winkelgedrag rustiger en stimuleert tot meer geld uitgeven. Harde muziek doet mensen sneller winkelen, zonder dat ze minder uitgeven. Klassieke muziek verhoogt de kans op verkoop van duurdere producten.

10. Dwars op het uiteinde van gangen bevindt zich de zogenaamde ‘racetracks’. Klanten lopen hier op geconditioneerd wijze doorheen op zoek naar de gewenste productsoort.

11. Proeftafels en bijzondere displays vertragen de tred van de klant en vergroot de kans dat die daar nieuwe producten gaat bekijken.

12. Warme gevelkleuren trekken klanten aan. Koele kleuren binnen stimuleren tot overdenking van een aankoop en tot hogere omzet.

13. Bij de kassa probeert de supermarkt de meeste winst te behalen omdat de klant daar vaak moet wachten en dan vaak de aankoop  van sommige luxeproducten niet kan weerstaan.

14. De klantkaart en de regelmatige aangeboden kortingen en extraatjes zorgen voor klantbinding. En het levert het winkelbedrijf veel interessante gegevens over je koopgedrag.

15. Tot slot en om natuurlijk niet te vergeten: het effect van de reclame (thuis, op straat en in de winkel)….

Bron: “15 Ways Supermarkets Trick You Into Spending More Money,” door Gus Lubin, 26 juli 2011″

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=452)

Grote Britse supermarktketen biedt 1000 daklozen en andere kwetsbare mensen een baan

(5 november 2010) Een van de vier grootste supermarktketens voor levensmiddelen, Morrisons, wil de komende 3 jaar 10% van de nieuwe banen reserveren voor daklozen en andere kwetsbare mensen. Het gaat om 1000 banen in nieuw op te zetten filialen in heel Groot-Britannië.

Het intiatief is gebaseerd op een nieuw partnerschap tussen de super en het Leger des Heils en de in Leeds gevestigde liefdadigheidsinstelling Create.

De aspirant-medewerkers krijgen een opleiding van 3 maanden in traditionele voedselbereiding- en behandeling uitmondend in een diploma (QCF-1). Ze kunnen dan òf doorleren voor een hogere kwalificatie òf beginnen als leerlingbakker, -slager of -visverkoper bij een van de supermarktfilialen.

De eerste 5 mensen zijn op 1 november met de opleiding begonnen in een filiaal in een van de meest arme wijken van Leeds, Harehills.

Volgens Norman Pickavance, Morrisons’ directeur voor personeelszaken, zal dit initiatief kansarme mensen helpen om hun leven weer op de rails te krijgen. “We zien er naar uit om dit project in het hele land op te pakken, en we nodigen andere Britse ondernemingen uit om mee te doen met dit initiatief,” aldus Pickavance.

Bronnen:
– “Morrisons To Create Jobs For The Homeless And Vulnerable,” Supermarket UK, 1 november 2010.
– “Daklozen krijgen baan bij Britse supermarkt,” 2 november 2010.

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=371)