Europees Parlement vs Commissie: gevecht over etikettering van nano-toevoegingen in (supermarkt)voedsel

(13 maart 2014) Het Europese Parlement (EP) wees op 12 maart een wetsvoorstel af van de Europese Commissie over de etikettering van kunstmatige nano-toevoegingen in voedsel. Nano-deeltjes zijn miniscule deeltjes die de smaak, kleur, geur en textuur van voedsel kunnen versterken of veranderen. Het is onbekend of ze een gevaar opleveren voor de gezondheid. Tot daar duidelijkheid over komt, willen de parlementariërs dat de consument tenminste een weloverwogen voedselkeuze kan maken op basis van een duidelijk etiket.

(Door Matt Hermers)

Het EP is van mening dat de definitie voor “engineered nanomaterials” in het wetsvoorstel van de Commissie bepaalde deeltjes buiten beschouwing laat, deeltjes die nu al worden toegepast bij de productie van levensmiddelen die je nu soms kunt kopen in de winkel. Ruim de helft van de MEP’s (leden van het EP) willen juist dat die levensmiddelen óók onder de nieuwe etiketteringsregels gaan vallen.

Het is opvallend dat de Commissie – ondanks eerdere beslissingen van zowel het Parlement als van de Raad (van Lidstaten) – toch heeft geprobeerd om de bestaande toepassing van nano-deeltjes buiten de etiketten-regeling te houden. De toevoeging [nano] op etiketten zou de consument alleen maar in verwarring brengen en zou ook irrelevant zijn, zo zegt de Commissie.

Nanodeeltjes?

Nanodeeltjes zijn kunstmatig gemaakte deeltjes met een grootte variërend van 1 tot 100 miljardste meter (10-9m). Ze bestaan uit enkele tot duizenden atomen of moleculen. Door hun miniscule grootte kunnen ze heel gemakkelijk het lichaam binnen dringen via maag,- darm- en aderwand. Ze kunnen zich dan ophopen in weefsel (zoals organen). Daaruit gaan ze niet meer weg en het gevaar is dat ze kanker (helpen) veroorzaken. Dat blijkt onder meer uit een Duitse wetenschappelijk onderzoek naar okselsprays.

Het voordeel van nanodeeltjes voor levensmiddelenbedrijven (zoals DSM) is dat je daarmee op goedkope wijze voedsel kunt maken met bijzondere kenmerken. Zoals ijs dat heel weinig vet bevat en toch goed smaakt, of bakolie die verrijkt is met vitamines, of brood met toevoeging van visolie zonder dat het die smaak heeft, enzovoorts. Veel mogelijkheden dus. Als het aan de Commissie ligt, mogen supermarkten dit soort producten zonder speciale vermelding op het etiket verkopen.

Veilig?

“Maar hoe veilig zijn ze eigenlijk?” vragen de parlementsleden zich af. Dat is in elk geval nog niet duidelijk. Totdat daarover duidelijkheid is, willen de MEP’s dat de klant moet kunnen nagaan wat er in het voedsel zit dat hij of zij kopen wil. Die moet een “geïnformeerde keuze” hebben dus, het recht om juist en volledig te worden geïnformeerd.

De huidige wet zegt dat alle kunstmatige deeltjes van minder dan 100 miljardste meter, nanodeeltjes zijn. De Commissie goochelt wat en zet dat dit er sprake is van een “nanomateriaal” als 50% van de deeltjes tussen de 1 en 100 miljardste meter groot zijn. En de EFSA (Europese Voedsel Veiligheids Autoriteit), waar veel mensen uit het bedrijfsleven op topfuncties zitten, adviseert een grenswaarde van 10%.

Hoe verder?

De MEP’s hebben de Commissie verteld dat die maar met een nieuw voorstel moet komen waarin hun standpunt is verwerkt.

Bronnen:
– “Defining nano-food: a big problem at a very small scale,” Europees Parlement, 13 maart 2014.
– “Nanofoods: MEPs object to new labelling rules,” Europees Parlement, 12 maart 2014.

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=3483)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *