Hebben de multinationals de grote natuur- en milieuorganisaties in hun greep?

(9 februari 2012) Volgens wetenschapper en publicist Jonathan Latham leiden de stelsels voor ‘duurzame’ en ‘verantwoordelijke’ certificatie van het Wereld Natuur Fonds tot het versnellen van ontbossing, grootschalige milieuvernietiging en verdrijving van kleine boeren van hun land. In plaats van het opzetten van massale protesten tegen de werkwijze van de grote landbouw- en voedselmultinationals speelt het beleid van invloedrijke natuurbeschermingsorganisaties de agro-bedrijven juist in de kaart.

Jonathan Latham, medeoprichter en -directeur van het Bioscience Resource Project, redacteur bij Independent Science News en publicist voor The Guardian, publiceerde de afgelopen week een scherpe analyse over de manier waarop wereldwijde natuur- en milieuorganisaties als het WNF zichzelf klem hebben gezet. Hun beleid van ‘duurzame’ en ‘verantwoordelijke’ certificatieschema’s spelen de grote landbouw- en voedselmultinationals in de kaart en versnellen daardoor ontbossing, grootschalige milieuvernietiging en voortgang van de verdrijving van kleine boeren van hun land.

Latham: “In navolging van het Wereld Natuur Fonds WWF hebben andere grote natuurbeschermingsorganisaties als Conservation International en Nature Conservancy ingestemd met een aantal afspraken die zijn gemaakt met internationale landbouw- en voedselbedrijven. In ruil voor vage beloften over habitat-bescherming, duurzaamheid, en sociale rechtvaardigheid in ontwikkelingslanden, bieden deze organisaties de mogelijkheid aan de agro-concerns om hun industriële productie van landbouwgrondstoffen ‘groen te wassen’. Hun methode van ‘markt-transformatie’ omvat een aantal certificatie-stelsels voor “verantwoordelijke” en “duurzame” basisgewassen die bedoeld zijn om de markten voor palmolie, sojabonen, cacao, suiker, biobrandstoffen, katoen en kweekvis en kweekgarnalen te domineren. De stelsels bevatten echter niet de benodigde kwaliteiten voor een betekenisvolle certificatie. De gehanteerde standaards zijn laag en dubbelzinnig, de verificatie en traceerbaarheid zijn twijfelachtig, en er is geen mogelijkheid om de standaards op te leggen. Wat ze wel doen, is het misleiden van het publiek, het ondermijnen van organische en fairtrade landbouw, het afleiden van de aandacht van de werkelijke uitvoerders van ontbossing en destructieve landbouwmethoden, en misschien zelfs het afbreken van de voedselbeweging zonder dat er enig sociaal of ecologisch voordeel uit voort vloeit.

Lees verder in: “Way Beyond Greenwashing: Have Corporations Captured Big Conservation?,” Independent  Science News, 7 februari 2012

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=485)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *