Tot 3 juni: steun de petitie ‘Voor een een beter voedsel- en landbouwbeleid in Europa’!

Image


Tot
deze week (3 juni) kunnen alternatieven voor het huidige
landbouwbeleid bij Landbouw Commissaris Ciolos ingediend worden. Zie
hier
(en hieronder) onze  (Engelstalige) antwoorden op zijn
4 vragen,  die ook naar onze demissionaire minster wordt
gestuurd, want in deze zelfde week komen de landbouwministers bij
weer elkaar.  Na 2013 ligt het beleid weer voor vele jaren vast,
daarom hier wat meer info over het proces.

Verdere verloop van
het proces in Europa:

Die meningen die uit die inzendingen
naar voren komen worden door een consultancy buro samengevat in een
stuk van 30 pagina’s. 19/10 juli komen ruim 400 mensen bijeen om
e.e.a. te bespreken. Meest leden van advisory groups (waarin
LTO-achtige groepen zwaar oververtegenwoordigd zijn), dat ligt al
vast, maar er zijn ook plaatsen voor andere Europese groepen, zoals
de industrie en regionale afvaardigingen bijvoorbeeld (provincies).,
en ook kritische groepen.  Wie het eerst komt  wie het
eerst maalt. In September komt de commissie nog eens bij elkaat en in
November zijn er discussies in het parlement en in de Raad. Daarna
maakt DG Agri (Directoraat Generaal Landbouw) wettelijke voorstellen
die half 2011 klaar moeten zijn. Daar zal wel lang over gesproken
moeten worden omdat het parlement nu mee kan beslissen. 
Waarschijnlijk is het proces pas eind 2012 rond.

Groepen die
streven naar voedselsoevereiniteit zoals ABC kunnen volgend jaar dus
‘lobbyen’ voor hun standpunt in de parlementen. Daarvoor hebben
we samen met vergelijkbare Europese clubs wetenschappers gevraagd het
beleid nog eens kritisch te evalueren en voorstellen voor een ander
beleid op een rijtje zetten. Dan ook een budget erbij, want
waarschijnlijk is het zo dat het huidige ‘vrije’ markt beleid met
zijn inkomenssteun (wat geen ’subsidie’mag worden genoemd van de
EU) en zijn plattelandsontwikkeling veel duurder is dan een meer
gereguleerd systeem. Dit wetenschappelijk rapport is bijna af en zal
dan ook op deze site komen. Wel in het engels, maar met een
samenvatting erbij.

De eerste helft van 2011 is Hongarije
president. Onze Hongaarse zusterclub doet mee aan een Europees
project waaruit ze geld krijgen en dat mogen ze besteden aan een
bijeenkomst (vlak voor/parallel aan) een bijeenkomst van
landbouwministers volgend jaar eind mei over de toekomst van het
landbouwbeleid, waarop ‘ons’ (wetenschappelijk) stuk kan
figureren.

De meer kritische groepen gaan volgend jaar een
grote bijeenkomst organiseren voor allerlei (basis) groepen van
boeren, lokale voedselgroepen, milieuorganisaties, om zaken uit te
wisslen en elkaar te versterken en druk uit te oefenen op de
besluitvorming. Dat wordt eind zomer 2011, in  Oostenrijk,
makkelijk bereikbaar voor de oostelijke landen. Men mikt op 800
deelnemers. Het wordt vergelijkbaar met de bijeenkomst in Nyeleni,
Mali, 2007 .

Er
zijn verschillende websites waar groepen hun mening ventileren en
gezichtspunten uitwisselen, zoals http://www.arc2020.eu/
en http://cap2020.ieep.eu/ en
http://www.reformthecap.eu/

Hieronder om te beginnen onze mening


.  
Antwoorden
op de 4 vragen van Commissioner Ciolos over het EU landbouwbeleid dat
nu ter discussie staat.

Op website
http://ec.europa.eu/agriculture/cap-post-2013/debate/form_en.htm kan
men de inzendingen met elkaar vergelijken. Antwoorden die voor 3 juni
2010 zijn ingeleverd worden meegenomen in een publicatie die
op19/20 Juli op een grote vergadering in Brussel wordt besproken. 
In het najaar bespreken Commissie en Raad nieuwe voorstellen; volgend
jaar het Europees Parlement.

Afronding
in 2012. Zie ook www.aardeboerconsument.nl)

1  Why do we
need a European common agricultural policy?

We need a
common agricultural policy because we are in the European Union and
feel solidarity with our fellow-Europeans. Food is a first necessity
, so we should think carefully about a food and agriculture policy
for the difficult times that lay ahead: climate, financial crisis,
pressure of increasing populations, etc. But we want to decide
together with our fellow Europeans what the European policy should
be. There should be more opportunities for contacts between European
citizens and farmers (not only industry and retail!) about the sort
of food- and agriculture policy that we want. The rules should be on
the one hand be more flexible so that the regional cultural dietary
habits and traditions can be respected and on the other hand more
strict so that the national citizens have easier access to land
(especially in Eastern Europe) and the working conditions for farm
workers improve (minimum wage the same everywhere).  There
should be a level playing field as to hygiene rules etc: e.g. Global
Gap rules should be the same everywhere.

2 What do
citizens expect from agriculture?

We want

– local,
seasonal, high quality products that come as directly as possible
from our food producers.

–  an agriculture that respects
the environment, protects soil and water, increases biodiversity and
respects animal welfare.

–  an agriculture all over
Europe with many farmers producing food and caring for the
countryside under good working conditions. They should get a fair
income from their work, not from subsidies.

– We should grow
our own food and feed in Europe and not import so much soy. Oilseed
crops bind nitrogen in the soil.

– Our agriculture should not
harm other countries’ food and agriculture systems.

– Europe
should promote healthy eating patterns, moving towards plant-based
diets, away from energy-intensive processed foods and saturated fats.
We need flexibile rules for regional differences.

–  food
processing and retail sectors that have less influence on what is
produced and consumed. Citizens and farmes should should decide with
the government what the policy should be, not industry.

– We
want  transparency along the food chain so that we know how our
food is produced, where it comes from, what it contains and what is
included in the price paid by consumers

3 Why reform
the CAP?

Because the current CAP is very bad in the
following respects:

– The current liberalised food- and
agriculture system especially benefits multinationals that want
access to the cheapest resources and new markets. It automatically
leads to upscaling.

– farmers worldwide suffer because they
have to produce below the cost of production and are often obliged to
give up their farms, which endangers the global and European food
security.

– this system makes a an environment-friendly and
animal friendly food production impossible

– Europe uses a too
large part of the natural resources of developing countries for
luxury products such as animal feed and agrofuels. This severely
damages the livelihoods of farmers and indigenous peoples, and
environmentally important areas.

– This agricultural system
uses too many fossil fuels and contributes to climate change


WTO rules are damaging because they force countries to open up their
markets even if it would be wiser not to do so. Moreover the current
CAP stretches the WTO rules so that European product surpluses are
dumped in developing countries, forcing local farmers off their
markets. EPA treaties are even more damaging.
 

4
What tools do we need for the CAP of tomorrow?

Europe
should take the lead in getting rid of the constraints imposed by a
dogmatic liberalism in the WTO rules, in EPAs and in the CAP. The
Commission must recognise the uniqueness of agricultural
markets.

The CAP should not be split into two pillars, with
the one striving to undo the damage caused by the other. All food
production should comply with good environmental and social standards
and the CAP should focus on food products with high nutritional
value. The advantages of the second pillar, such as promotion of
local food systems under the ‘Leader’ axis, could go to the
‘Regions’ budget.

Storage and supply management are vital
tools to guide production and prevent prices from fluctuating
excessively. (Insurance mechanisms  cannot replace public
intervention).

We need border regulation (import duties) for
all basic foods., and especially for soy.

When these measures
have resulted in fair incomes for farmers income support can be
abolished.

 The relationships between producers,
processors and retailers must be organized more fairly.

The
CAP budget must be much more flexible so that it can be adjusted to
needs and deal with crises.

—–

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *