27-2 Llink tv over kant-en-klaarmaaltijden uit de supermarkt en de tol die daarvoor wordt betaald

(27 februari 2010) Kant-en-klaar maaltijden maken een
steeds groter deel uit van ons dagelijks voedsel. Een maaltijdsalade,
een pizza of een stoommaaltijd? Wij vinden het de normaalste zaak van
de wereld. Maar aan de andere kant van die wereld betalen andere de
tol voor deze goedkope producten. Lage lonen, lange werkdagen en een
erbarmelijke leefomgeving. Daar denk je liever niet over na als je
lekker aan het eten ben.

Maar zes jongeren uit Groot-Brittannië
willen het wel weten. Manos, Olu, Jess, Stacey, Josh en Lauren reizen
af naar Indonesië en Thailand om een maand lang mee te draaien in de
Aziatische voedingsindustrie. In de wereld van tonijn, garnalen,
rijst en kip.
Bron: Llink
tv

* 27 februari om 20 uur op NL 3,
aflevering
3: ‘Rijst’

Bijna alle rijst die in Engeland wordt
gegeten komt uit Thailand. Het is de basis voor veel van onze
gerechten. Daarom vertrekken de jongeren in de derde aflevering naar
een van de armste, meest afgelegen streken van Thailand. Ze wonen en
werken ze op een rijstplantage. Het werk is veel zwaarder dan
verwacht. In de hitte staan ze urenlang met gebogen rug in de
rijstvelden.

De prijs van onze rijst kan alleen laag
blijven wanneer de loonkosten minimaal zijn. Daardoor zijn de
werkomstandigheden slecht. Arbeiders leven gedwongen apart van hun
familie.

De hoge werklast speelt Josh parten.
Hij wordt in het ziekenhuis opgenomen met een infectie die hij heeft
opgelopen in de rijstvelden.

* Op 6 maart om 20 uur op NL 3,
aflevering
4: ‘Kip’

In deze laatste aflevering laat de
groep de Thaise rijstvelden achter zich en trekken de deelnemers mee
met de stroom van arbeiders, die van het platteland naar de stad gaan
om werk te zoeken. Zo maken ze kennis met de Thaise kipindustrie. Ze
komen terecht in een fabriek die veel goedkope kip levert aan
Engeland. De aard van het is werk is schokkend voor hen. De werkdruk
is hoog en het werk zelf eentonig. Tracey heeft meer medelijden met
de mensen die in de fabriek werken dan met de kippen die er in
stukken worden gehakt. Ook hier moeten de arbeiders vaak gescheiden
leven van hun familie.

De ervaringen van de afgelopen weken
laat niemand onberoerd. Terug in Engeland is iedereen doordrongen van
de tol die wordt betaald voor onze goedkope maaltijden.

 

Eerder uitgezonden afleveringen:

* Aflevering
1: Tonijn

(was op 13 februari te zien)

Engelse Supermarkten en broodjeszaken
verbruiken jaarlijks meer dan een miljoen blikjes tonijn. De meeste
blikjes komen uit Bitung, op het Indonesische eiland Sulawesi.

In Bitung zien de jongeren wat er voor
nodig is om tonijn in te blikken. Tijdens hun verblijf wonen en
werken ze met de Indonesische arbeiders in de tonijnindustrie. In
traditionele houten boten gaan ze mee op zee en in de verstikkende
hitte bewerken ze de vis in de fabriek tot conserven. De extreme
leefomstandigheden hebben hun eigen effect op de deelnemers. Hun
tonijnsalade en Pizza Tonno zullen nooit meer het zelfde smaken.

* Aflevering
2: Garnalen

(was op 20 februari te zien)

In aflevering twee reist de groep
verder naar het Indonesische Kalimantan. Daar maken ze kennis met de
garnalenindustrie. In Engeland consumeert men meer garnalen uit de
diepvries dan hamburgers.

Kalimantan is een geheel nieuwe
ervaring voor de jongeren. Ze wonen in een hut in de jungle, zonder
bed, tv en stromend water. Ze leven van de vangst. Maar tot hun
verbazing hoeven ze hiervoor niet de de zee op. Ze moeten hun
garnalen zoeken in de modderpoelen van een garnalenkwekerij. Noordzee
garnalen worden zo een stuk aantrekkelijker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *