Ingezonden brief: Slechte behandeld achter de Aldi-kassa

(3 november 2007) Sheena uit Alphen aan de Rijn schreef ons over de slechte arbeidsomstandigheden bij de Aldi. Ze werkte daar achter de kassa.

Mijn naam is Sheena, ik kom uit Alphen a/d Rijn en ben 20 jaar. In maart was ik werkloos en na een stuk of 20 sollicitaties hoorde ik van mijn zus dat ze mensen zochten bij de Aldi. Een paar dagen nadat ik daar solliciteerde werd ik uitgenodigd voor een gesprek en de week daarop kon ik beginnen achter de kassa.

Ik had er echt zin in, want ik had al een tijdje niet meer gewerkt. Het waren wel lange dagen, maar ik dacht, daar moet ik maar even aan wennen. Het waren dagen van ongeveer 07.30 ‘s ochtends tot ongeveer 18.00 uur en op vrijdag van 07.30 tot 20.00 uur.

De eerste paar dagen gingen goed. Ik begon te wennen aan de kassa en mijn collega’s. Maar op een gegeven moment vond ik dat ik wel eens wat anders mocht gaan doen dan alleen maar achter de kassa zitten, 10 uur lang achter elkaar. Ik wist toen nog niet dat dat niet eens mag van de wet. Je mag van de wet max. 2 uur achter elkaar achter de kassa. Dan moet je een tijdje wat anders doen, en daarna mag je er weer achter. Maar goed, dat wist ik toen nog niet en ik was nog een beetje onzeker omdat ik nieuw was. Dus ik hield mijn mond.

Het werk achter de kassa is best zwaar, dat zou je niet verwachten, maar het is toch echt zo. Je hebt bijv. van die flessen cola die per 6 gaan, en bij de Aldi zijn die een favoriet. Die moest ik dan op hun zij leggen, voorbij de scanner schuiven en dan weer rechtop zetten. Je kan je vast wel indenken dat na 10 van die flessen die per 6 gaan, dat je dan wel spierpijn krijgt. Bijna elke klant die ik had, had wel zo’n set flessen cola. Dus na 10 uur lang breekt dat je echt op.

Ook moet je, als je achter de kassa bij de Aldi zit, zo snel mogelijk de artikelen scannen. Je moet maar eens opletten als je daar komt, hoe snel die vrouwen werken. Je wordt onwijs opgejaagd. Dus het is niet alleen 10 uur achter elkaar achter de kassa zitten. Nee, 10 uur achter elkaar zo snel mogelijk je klanten verwerken. Als ik tegenwoordig in een supermarkt als Albert Heijn loop, dan valt het me echt op dat die meisjes die producten scannen op hun eigen tempo. Bij de Aldi is dat echt niet zo.

Ik moet er wel bij zeggen, dat je een bonus krijgt als je per dag een bepaald aantal artikelen verwerkt. Natuurlijk doet het kassapersoneel het wel daarvoor, maar ook vooral omdat ze opgejaagd worden door de chefs.

Op een dag vroeg ik aan mijn chef of ik wat anders mocht gaan doen. Ja, dat mocht. Ik blij. Ik mocht in het magazijn de lege dozen in zo’n persmachine gooien. Maar toen ik net 10 min bezig was, moest ik weer achter de kassa. Ik heb het nog een aantal keer gevraagd, maar echt waar, steeds als ik net bezig was, moest ik weer achter de kassa. Dus dat schoot niet op.

Op een bepaald moment hadden we afgesproken dat ik vrijdags op tijd weg mocht, om 18.00 uur, want ik heb ‘s avonds paardrijden. Ik kon dus niet doorwerken tot 20.00 uur en dat was dus bekend. Ik zat die vrijdag om 17.55 nog steeds achter de kassa. Mijn cheffin kwam langs en ik zei tegen haar, dat ik 5 minuten later echt weg moest. Ze keek me fel aan een mompelde wat. Toen ik mijn kassa naar het kantoor bracht kreeg ik een uitbrander van hier tot Tokio. Dat ik het godverdomme niet weer moest flikken om zo iets te vragen, anders kon ik oprotten.
Ze viel zo tegen mij uit, dat ik helemaal dicht klapte. Ze had nog een paar dingen gezegd, maar die herinner ik me niet meer.

De dag erna moest ik weer werken. Ik had al hoofdpijn toen ik er heen ging, maar daar lette ik niet op. In de loop van de dag begon ik migraine te krijgen. Van de andere chef moest ik maar even een beker water drinken in het magazijn. Dat hielp niet, maar toch moest ik weer achter de kassa. Nog steeds mocht ik niet weg.

Ongeveer een uur later trok ik het niet meer. Ik zag allemaal vlekken en had echt de symptomen van migraine. Er liep een collega langs en ik zei tegen haar dat ze mijn kassa moest overnemen omdat ik het echt niet meer trok. Toen ik weg liep, viel ik zowat op de grond in de winkel, zo erg was het. Eenmaal bij de trap omhoog naar de kantine ben ik op de grond gevallen. Ik kon niet meer lopen en lag helemaal te trillen en te duizelen.

Ik vraag me nog steeds af of het kwam door alleen migraine of door het werk wat ik deed. Ik ben op een gegeven moment in de kantine gaan liggen. Ik heb daar een uur gelegen.
Een andere chef liep langs me heen om naar de wc te gaan en bood me op de terugweg een aspirine aan. Een tijdje later ben ik naar het kantoor gegaan om zowat te smeken om naar huis te mogen. Het is dat ik al met mijn jas klaar stond om echt weg te gaan, want hij had mij nooit gezegd “Ga maar naar huis, je bent ziek.” Ik denk dat hij me had laten blijven als het aan hem lag.

Ik had in die tijd een cursus en die moest ik maar afzeggen zei hij, want ik moest op die dag werken om de ziektedag goed te maken. Ik heb maar ja en amen gezegd, ben naar huis gegaan, en heb de volgende dag ontslag genomen.

Natuurlijk speelt mijn eigen onzekerheid een grote rol. Ik had gelijk voor mezelf moeten opkomen, maar toch is de gang van zaken daar niet goed. Ik hoop dat er wat aan gedaan kan worden.
En ook hoop ik het voor die chefs daar. Want ook al gingen ze niet goed met mij om, zij lijden er ook onder. Ze worden zelf ook heel erg opgejaagd door de hogere bazen. Ze maken zelf elke dag hele lange dagen en moeten er ook nog eens voor zorgen dat hun personeel zoveel mogelijk verkoopt en verwerkt.

Op dit moment werk ik bij de dagopvang van gehandicapten in een andere plaats. Ik ben zo blij dat ik daar mag werken: het is zo’n dankbaar werk, en soms ook erg grappig.

Ik ben blij dat ik voor me zelf gekozen heb, dat ik weg ben gegaan bij de Aldi en nu bij de Brugge werk. Ik werk met echte mensen, en dat is behoorlijk anders dan 10 uur lang achter elkaar “blieb, blieb, blieb, blieb….” De bewoners op mijn werk zijn zo dankbaar en leuk en grappig en mijn collega’s zijn ook super! Elke dag ga ik er met veel plezier naar toe, en kom ik met een grijns op me gezicht thuis.
Sheena

(naam en adres zijn bekend bij de redactie)

(verkorte weblink: https://www.supermacht.nl/?p=131)

3 Reacties op Ingezonden brief: Slechte behandeld achter de Aldi-kassa

  1. Hoi, ik heb 9 jaar bij de Aldi gewerkt, en het is daar echt een concentratiekamp. Je hebt in veel dingen gelijk. In veel filialen mocht je de zware spullen in het winkelwagentje laten staan, en sommige mocht dat niet. En inderdaad je moet minimaal 3000 aanslagen per uur halen in de eerste 4 weken, zo niet vlieg je eruit. Ik heb in die 9 jaar 3 operaties gehad, en moest te snel weer gaan werken. De gevolgen daar heb ik nu nog last van. Bij de laatste operatie heb ik geweigerd om te komen werken. Mijn baarmoeder was verwijderd en moest binnen één week al naar de Arbo arts toe, die verklaarde de district leider voor gek om mij al zo snel naar hem te sturen. Binnen 4 weken moest ik komen werken, terwijl er 8 weken rust voor staat. Ik heb kort daarna een burn out gehad door het gedram. Ik heb daarna een flinke aanvaring gehad met de DL wat een enorme eikel van een vent. Ik heb na een paar maanden gesmeekt om mijn ontslag, mijn man heeft ook een hartig woordje met de DL gesproken. We moesten naar het hoofdkantoor komen om te praten, ik had gelijk mijn kleding en heel de zooi mee genomen. Ik kon kiezen zelf ontslag nemen, ontslag krijgen of komen werken. Ja inderdaad ik koos voor ontslag. Ik ben de WW in gegaan en helemaal tot rust gekomen. Mijn advies is ga nooit van je leven bij de Aldi werken ze maken je kapot.

  2. #2 S 19-11-2012 19:53
    5 jaar later 2012 loopt iemand met hetzelfde probleem ook bij aldi … !!

  3. #1 kim 03-10-2011 17:21
    hoi,

    ik werk ook bij de aldi en wat jij schrijft klopt niet helemaal. Bv: over de cola flessen die per 6 gaan. je hoeft ze niet op hun zij te leggen en door de scanner heen halen en weer recht op te zetten. je gebruikt gewoon de plu (801) nummer. Je had zeker energie teveel vandaar die moeite die je deed. maar ik ben het wel met je eens over de werkdruk en dat je erg wordt opgejaagd door de fl!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *