|
Er is overweldigende
steun voor een motie om Britse supermarktreus Tesco te dwingen tot de
instelling van onafhankelijk toezicht ter verzekering van
“fatsoenlijke arbeidsomstandigheden, een leefbaar inkomen,
baanzekerheid en vakbondsrechten voor arbeiders en toeleveranciers in
arme landen”.
(door
Rob Bleijerveld)
Kleinaandeelhouder
van de supermarktketen Tesco en bestuurslid van de Britse
ontwikkelingsorganisatie War on Want, Ben Birnberg, wil het
Britse bedrijf dwingen tot het hanteren van hogere sociale
standaards. Hij staat een betere behandeling voor van boeren en
arbeiders in ontwikkelingslanden die zorgen voor de productie van
kleding en andere goederen die worden verkocht in Tesco-winkels.
Motie
De
motie eist van Tesco dat het onafhankelijke toezichthouders aanstelt
om de arbeiders in de toeleverende boerderijen en fabrieken te
verzekeren van fatsoenlijke arbeidsomstandigheden, een leefbaar
inkomen, baanzekerheid, vrijheid van vergadering en van collectieve
onderhandeling, en daar waar nodig ook van het recht op aansluiting
bij een vakbond naar keuze. Eind april vroeg Birnberg in een open
brief aan andere aandeelhouders om hem te steunen bij zijn voornemen
een motie over dit onderwerp in te dienen tijdens de jaarlijkse
aandeelhoudersvergadering op 29 juni. Inmiddels meldden zich ruim 100
aandeelhouders met elk meer dan voldoende aandelen zodat is voldaan
aan de eisen die sectie 376 van de Companies Act stelt aan het
agenderen van aandeelhoudersmoties.
Volgens
Birnberg sluit de motie aan bij Tesco's jaaroverzicht van 2005 waarin
de bedrijfsleiding zich op de borst klopt over zijn "marktconforme
loon- en toelagepakket” en verklaart dat “wij onze partners net
zo behandelen als wij graag behandeld willen worden” en dat Tesco
"de arbeidsnormen in de toeleveringsketen in stand houdt”.
Voorafgaand
aan zijn open brief van 26 april vroeg Birnberg de directie van Tesco
om de motie te steunen en deze door te sturen aan alle aandeelhouders
om Tesco's inzet te tonen ten behoeve van ethisch 'sourcing'. Toen
Tesco-secretaris Jonathan Lloyd dit voorstel af wees omdat het
“uitgaande van de regels niet valide” zou zijn, richtte Birnberg
zich publiekelijk aan andere aandeelhouders. Halverweg mei waren er
al ruim 100 steunbetuigingen van aandeelhouders met gemiddeld bijna
13000 aandelen elk, waaronder een paar heel grote “filantropische
instellingen” zoals de zich op Quaker-waarden baserende Joseph
Rowntree Charitable Trust.
Druk
Tesco
deed enkele vergeefse pogingen om het tij te keren.
Zo
probeerde uitvoerend directeur voor corporate and legal affairs, Lucy
Neville-Rolfe
, op 27 april per ingezonden brief in de Guardian aan
te geven dat de motie niet nodig is en dat Tesco het beste voor heeft
met ontwikkelingslanden en de arbeiders daar. Tesco zou op de hoogte
zijn van de door War on Want beschreven wantoestanden in Bangladesh
[1]. Verder zou het bedrijf in moderne fabrieken met goede
arbeidsomstandigheden investeren en er alles aan doen om die via
grondige controles door onafhankelijke instellingen in stand te
houden. Het zou gemakkelijker zijn voor Tesco om geen producten meer
te betrekken uit landen met onoplosbare economische en sociale
problemen, “maar handel is het middel bij uitstek om plaatselijke
economieën uit het slop te halen en mensen uit de armoede.”
Ben Birnberg antwoordde dat het hier niet gaat om “handel of geen
handel” met ontwikkelingslanden maar of Tesco oprecht is over zijn
eigen ethische pretenties. Indien een onderneming van het formaat van
Tesco bereid is zijn enorme gewicht achter zo'n motie te zetten, zou
dit een zeer krachtig signaal afgeven aan zijn concurrenten en een
krachtige ondersteuning zijn voor de bedrijfsethiek.
Vlak
voor de deadline voor het indienen van de motie nodigde
Tesco-secretaris Jonathan Lloyd War on Want campagne-directeur John
Hilary uit om “buiten de publieke sfeer te praten over deze
kwestie”... Maar dat voorstel werd door War in Want afgewezen.
Birnberg
over de inzet om de motie op tafel te krijgen: “Er ging enige
strijd aan vooraf, maar vooruitstrevende mensen toonden hun enorme
goodwill door dit te steunen.
Het valt ook samen met de komst van
Gordon Brown (red.: als nieuwe premier van Groot-Brittannië) die
zich altijd bezorgd toonde over de omstandigheden in de derde wereld
[2]. Wij proberen dit aan te kaarten door gebruik te maken van
aandeelhoudersmacht."
Bronnen:
-
“
Investor forces ethics on to Tesco agenda
,” door
Julia Finch,
in de Guardian
van 14 mei 2007, (http://business.guardian.co.uk/story/0,,2078815,00.html
).
-
“
Wanted: 100 Tesco shareholders to push for a better deal for
suppliers
,” door
Julia Finch
, in de Guardian van 30 april 2007 (http://www.guardian.co.uk/supermarkets/story/0,,2068563,00.html
).
-
“
Letters
: Tesco's resolution
,” door Ben Birnberg in de
Guardian van 28 april 2007
(http://www.guardian.co.uk/letters/story/0,,2067518,00.html
).
-
“
Letters
: Tesco: every little helps Bangladesh develop,” door
Lucy Neville-Rolfe
(Executive director, corporate and legal affairs,
Tesco
), in de Guardian van 27 april 2007
(http://www.guardian.co.uk/letters/story/0,,2066589,00.html
).
-
”Letters
: Join me in putting Tesco on the spot,” door Ben
Birnberg, in de Guardian van 26 april 2007
(http://www.guardian.co.uk/letters/story/0,,2065415,00.html
).
-
War on Want 's “Corporate Accountability Campaign
”: campagne
voor effectieve wet- en regelgeving om bedrijven te kunnen aanspreken
op hun activiteiten
(http://www.waronwant.org/Challenging+Corporate+Power+11640.twl
).
Noten:
[1]
In december 2006 bracht War on Want een rapport uit over de zeer
slechte lonen en werkomstandigheden van arbeiders die in Bangladesh
kleding produceren voor winkels als Tesco, Primark en Asda
(Wal-Mart). Het rapport heet “Fashion Victims: the true cost of
cheap clothes at Primark, Asda and Tesco” is te vinden via
http://www.waronwant.org/Fashion+Victims+13593.twl
Een
ander rapport van de organisatie gaat over de onzekere banen en grote
gezondheidsrisiko's van arbeiders die in Kenia en Columbia
snijbloemen produceren voor Britse supermarkten. Het rapport is
getiteld “Growing Pains: the human cost of cut flowers in Britisch
supermarkets” en is te vinden via:
http://www.waronwant.org/cutflowers.
Eind april
bracht een andere ontwikkelingsorganisatie, Action Aid, het rapport
"'Who pays?' - How British supermarkets are keeping women
workers in poverty" uit dat aantoont dat de supermarkteisen aan
ontwikkelingslanden vrouwelijke arbeiders daar in een dwangpositie
brengt. Ook Action Aid vraagt om onafhankelijke toezichthouders op de
overzeese activiteiten van de supermarkten. Meer daarover op:
http://www.supermacht.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=108&Itemid=33
[2]
Zie ook de War on Want-campagne “Someone has to Pay” tegen
belastingontduiking door grote ondernemingen waarvan uiteindelijk de
armen de dupe zijn. Britten worden opgeroepen om aankomend premier
Bgordon Brown te emailen met de eis “ stop corporate tax
dodging”.
Meer hierover op: http://www.waronwant.org/taxdodge
War
on Want is lid van het internationale Tax Justice Network. De nieuwe
Nederlandse tak daarvan klaagde onlangs de rol van Nederland bij
belastingontduiking door grote internationale ondernemingen aan. Zie:
“Tax Havens: Who pays the bill?” van 10 mei 2007
(http://www.taxjustice.nl/Default.aspx?nid=30000).
|
Schone Schijn 
