|
Open brief: "Gemeenteraden bij grote projecten boterzacht" |
|
maandag 26 maart 2007 16:42 |
Gemeenteraadslid Cees Freeke verzet zich al geruime tijd tegen de wijze
waarop B&W van Terneuzen een grootschalig investeringsproject
probeert door te drukken. Met Terneuzen als voorbeeld geeft hij in een
open brief aan dat het gemeenteraden vaak aan lef ontbreekt om zich te
verzetten tegen wanbeheer en grote schadelijke investeringsprojecten.
Gemeenteraadslid Cees Freeke verzet zich al
geruime tijd tegen de wijze waarop B&W van Terneuzen een
grootschalig investeringsproject probeert door te drukken. B&W
kiest voor een "economische trekpleister" voor de stad, maar staat toe
dat de projectontwikkelaar zijn plan onderwijl drastisch wijzigt en dat
met de bouw wordt aangevangen voordat de
procedures geheel zijn afgerond. De gemeenteraad droeg in 2003 een
belangrijke relevante bestuurlijke bevoegdheid over aan B&W [1] maar durft deze nu niet terug te nemen [2],
mede omdat wordt gedreigd met schadeclaims. Toch is vernieuwde plan in
strijd met eerder vastgesteld beleid en zal het zeer negatief uitpakken
voor middenstand en leefbaarheid in Terneuzen en omliggende dorpen.
Daarom gaat Freeke door met het stellen van lastige vragen in zittingen van raad en commissies [3] en schreef hij op 10 maart onderstaande open brief waarin hij de opstelling van de gemeenteraad aanklaagt. Een aanklacht die wellicht in meer plaatsen in Nederland en België van toepassing is...
Gemeenteraden bij grote projecten boterzacht [4]
Open brief Cees Freeke (raadslid Terneuzen), 10 maart 2007
Grote projecten beginnen vrijwel altijd met de komst van een
projectontwikkelaar. Zo ook in Terneuzen. Hij houdt de bestuurders een
worst voor in de vorm van een prestigieus plan: een leisurecentrum.
Een dagattractie, een skihelling in de Koegorspolder. Een totaal plan
met aan de dagattractie gerelateerde winkels. Iedereen heeft er oren
naar. Vergunningen worden snel op orde gebracht.
Al ras valt er een tuincentrum af. De bowlingbaan gaat niet door en de
eigenaar van het restaurant doet niet meer mee. Kortom de
geprognosticeerde opbrengst valt tegen; er zijn onvoldoende
kostendragers over. Geen nood; de ontwikkelaar heeft er een oplossing
voor. Elektronica zaken, detailhandel, waaronder een supermarkt.
Detaillisten in de omliggende kernen maken zich grote zorgen. Er wordt
op de commissievergadering fel ingesproken. Het is welhaast zeker dat
de vestiging van een supermarkt de nekslag betekent voor de kleine
kernen, zo is het algemene gevoelen.
Het uiteindelijk gepresenteerde plan met de skihal is als 'lokaas'
gebruikt om in de Koegorspolder een derde winkelcentrum te vestigen,
maar men heeft dit te laat door. Dit nieuwe winkelcentrum is namelijk
in strijd met zowel het 'Masterplan' voor het centrum als het recente
rapport 'Op de winkel passen'. Het Masterplan wordt vindingrijk om
verkeersonveilige reden afgeserveerd. Het derde winkelcentrum wordt zo
doende het resultaat van een toevallig proces; immers de skihal moet
hoe dan ook ten koste van alles overeind worden gehouden.
Een doordacht en weloverwogen concept welke door B&W met inspraak
van de raad is bedacht en gewild, ontbreekt. De dagattractie wordt
bovendien niet aan een andere stad in de provincie gegund. Dwars
hierdoor heen loopt een onderzoek om een derde koffieshop te vestigen.
Aan de grens mag het niet en in de binnenstad geeft het tot in Parijs
bekende 'Checkpoint', die dagelijks rond drieduizend cliënten via de
Tractaatweg (Zelzate-Terneuzen) genereert, teveel overlast. Hierdoor
wordt het waarschijnlijk dat er in dezelfde polder (waar anders?), dus
nabij deze skihal ook nog een derde koffieshop wordt gevestigd, wat tot
onwenselijke maatschappelijke vermenging en ontwikkeling kan leiden.
Inmiddels wordt op basis van de vergunning voor dagattractie en de
daaraan gerelateerde winkels (die alle afgevallen zijn) met de bouw van
het leisurecenter begonnen; een veel beproefde methode om met
schadeclaims te kunnen dreigen en zo de raad over de streep te trekken.
Gemeenteraden plegen hier te lande bij dergelijk projecten nu eenmaal
niet het lef te hebben hun wil aan het college op te leggen en - zo
nodig - het project af te schieten. Het college, bang zijnde de
trekpleister aan een andere stad kwijt te raken, durft op haar beurt
niet haar wil aan de projectontwikkelaar op te leggen.
De inpassing van een supermarkt is voor de projectontwikkelaar cruciaal
voor het welslagen van het totale project, zo dwingt hij af. Maar de
supermarkt past niet in het bestemmingsplan. En de raad wil bij motie
"zoveel als mogelijk" het oorspronkelijke plan met de aan de attractie
gerelateerde winkels, maar durft niet met stelligheid de supermarkt te
schrappen. Goede raad is duur. Het laatste politieke redmiddel wordt
door het college aangegrepen: vlucht in een werkgroep. Daarin zitten de
ontwikkelaar, gemeente en provincie. Dit vanwege het minder fraaie
politieke beginsel: "indien iedereen schuldig is, heeft er niemand
schuld".
Eén raadslid stelt: "de provincie moet het maar afschieten dan hoeven
wij als raad geen vuile handen te maken". Maar zo werkt dat natuurlijk
niet. De provincie effent, zo is nu al bekend, het laatste stuk van de
weg met een nieuwe 'verklaring van geen bezwaar'. Een marginale
toetsing: volgens een gedeputeerde een 'prachtige bovenregionale
attractie' die men van zwaarder gewicht acht dan de eigen provinciale
regels, die uiteraard slechts dienen om redelijke verzoeken van eigen
individuele burgers te toetsen (lees: af te wijzen).
Want die skihal moet er komen; geen prijs is te hoog. Menigeen zal deze
dagen aan 'Schelderado' denken. Bestuurders geloofden heilig in de
rentabiliteit van dit te bouwen Terneuzense subtropische zwemparadijs.
Behalve de bevolking. Na enige jaren werd dit paradijs voor een appel
en een ei aan een naburige camping verkocht.....
Ik durf de stelling aan dat het bij gemeenteraden bij grote projecten aan durf ontbreekt.
Noten (red.):
[1] Art 19, lid 1, Wet op de Ruimtelijke Ordening. <terug>
[2] Raadszitting 25 januari 2007. Zie ook: "Raadslid Terneuzen verzet zich tegen komst van nieuw winkelcentrum", door Rob Bleijerveld van 21 januari 2007. <terug>
[3] Zie bijvoorbeeld: "Terneuzen kan bewering speelhal niet hard maken," door Eugène Verstraeten, in BN De Stem van 20 maart 2007. <terug>
[4] met dank aan Cees Freeke. De open brief is ook te vinden in de rubriek "Nieuws" op de website van het LCF.
Voor meer informatie zie ook op de website van de Gemeente Terneuzen: 'Bestuur en Organisatie', 'Bestuurlijke informatie' en 'Beantwoording vragen raadsleden'. <terug>
|
Regelgeving 
